اعجاز قرآن و مصونیت از تحریف صفحه 146

مسئلهْ «تحریف قرآن» از مسائل بسیار کهن و با سابقه بوده که مدت های مدیدی از اهمیت و نقل آن در نوشته ها و مجامع اسلامی کاسته شده بود؛ اما به تازگی، دشمنان اسلام و مخالفان مغرض انقلاب اسلامی با تحریکات و تأیید استکبار و صهیونیسم بین الملل، به منظور ضربه زدن به این نهضت مقدس، تاکتیک ها و شیوه هایی هم چون مطرح ساختن شبهه تحریف را برگزیده اند که از این طریق می خواهند شیعیان را به عنوان قائلان تحریف قرآن، به جهانیان معرفی کنند! حجت و دستاویز آنان در این راستا تنها این است که فلان عالم شیعی در کتاب خود چنین نظریه ای را ارائه کرده است; حال آن که معقول نیست که اظهارنظر شخصی یک یا دو فرد از عالمان یک مذهب، به عنوان اعتقاد و رأی مسلّم آن مذهب و نظریه تمامی عالمان قلمداد گردد. بنابراین، همان گونه که شایسته نیست نظر ابن الخطیب سنّی (از قائلان به تحریف) را مبین اعتقاد اهل سنّت و ملاک تشخیص باور همه آنان دانست، هم چنین رأی تعداد انگشت شماری از شیعیان (اخباریان) هرگز حاکی از نظریه مذهب تشیع، پیرامون تحریف «قرآن» نیست. بنابراین اکثریت قریب به اتفاق شیعیان و بیشتر عالمان اهل سنت، به شدّت، تحریف «قرآن» را انکار و تکذیب می کنند و صرف وجود روایاتی در منابع شیعه و سنی نیز بیانگر دیدگاه های آنان نبوده است; زیرا اکثر آن روایات، به لحاظ سند، مخدوش و یا به لحاظ محتوای قابل تأویل و توجیه هستند; چنان که در محلّ خود اثبات شده است.

کتاب شناسی تحریف

در این جا برای آشنایی بیشتر دانش پژوهان، آثار و منابعی از قرآن پژوهان بزرگ اسلامی (از قرن چهارم هجری تا عصر حاضر) را که پیرامون تحریف قرآن مطالبی بیان نموده اند، مرور می کنیم:

1. الاعتقادات، ص103; الشیخ ابو جعفر الصدوق (ت381ق.)

2. التبیان فی تفسیرالقرآن، ج6، ص320; شیخ الطائفه الطوسی (ت 460ق.)

3. مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج6، ص509، أمین الاسلام الطبرسی (ت 548ق.)

4. روض الجنان و روح الجنان فی تفسیر القرآن، ج1، ص31. أبوالفتوح رازی (ت 555ق.)