اعجاز قرآن و مصونیت از تحریف صفحه 149

2. پس از جریان «توحید مصاحف»، برخی از صحابه و تابعین، درباره نگارش «قرآن» و تعلیم قرائت ها، نظرات و ایراداتی داشتند. از خلال این گفت وگوها، روایاتی باقی ماند که ظاهرگرایان و «حشویه» آنها را ثبت و در کتب روایی خود نقل کردند و همین امر مشکل احتمال تحریف را ایجاد کرد.

3. به رغم آن که کتب آسمانی پیشین دستخوش تحریف گردیده اند؛ ولی خداوند، سلامت «قرآن» را که اصیل ترین منبع جاودانه اسلام است، از هرگونه تحریفی تضمین نموده است.

4. اثبات معجزه بودن «قرآن» در صورتی مؤثّر و سودمند است که تحریف ناپذیری آن اثبات گردد; زیرا اعتقاد به اعتبار، ارزش و قداست «قرآن»، منوط به تحریف ناپذیری آن است.

5. همان گونه که شایسته نیست نظر ابن الخطیب (سنّی معتقد به تحریف) را مبین اعتقاد اهل سنّت بدانیم، هم چنین رأی گروه اندک اخباریون شیعه، هرگز حاکی از نظریه مذهب تشیع و محقّقان شیعه، درباره تحریف «قرآن» نیست.

6. وجود روایاتی در منابع حدیثی شیعه و سنّی نیز کاشف دیدگاه عالمان و محقّقان آنها نیست; زیرا بسیاری از آن روایات از جهت سند مخدوش بوده و سایر روایات نیز به لحاظ متن و محتوا، قابل تأویل و توجیه صحیح هستند.

7. برخی از مهم ترین منابعی که تاکنون در زمینه عدم تحریف تألیف شده اند، عبارتند از:

صیانه القرآن من التحریف، تألیف محمدهادی معرفت; سلامه القرآن من التحریف، تألیف دکتر نجّار زادگان; القرآن مصون من التحریف، تألیف لطف الله صافی; و «قرآن هرگز تحریف نشده است، تألیف علامه حسن زاده آملی.

پرسش

1. اتّهام «تحریف قرآن» به شیعیان و به سخن دیگر، «تاریخ پیدایش شبهه تحریف» از چه زمانی بوده است؟

2. منشأ پیدایش «شبهه تحریف» را توضیح دهید.

3. ویژگی «مهیمن» بودن «قرآن» در دو زمینه تجلّی پیدا کرده است; آن دو زمینه را بیان نمایید.