اعجاز قرآن و مصونیت از تحریف صفحه 170

4. دیدگاه عالمان سنّی درباره مسئلهْ تحریف

اشاره

اهداف: 1) آشنایی با آراء علمای سنّی مذهب در زمینه تحریف؛ به منظور اثبات این که حتی عالمان اهل سنّت نیز به مفاد روایاتشان در زمینه دلالت بر تحریف ملتزم نیستند؛ 2) اثبات اعجاز «قرآن» از طریق براهین عالمانه.

مقدمه

چنان که بیان شد، با دیدگاه متفکران شیعی پیرامون تحریف ناپذیری «قرآن» آشنا شدیم; اکنون شایسته و مناسب است تا در این جا برخی از تصریحاتی را که عالمان بزرگ و معروف اهل سنّت، درباره نفی تحریف ابراز داشته اند، ارائه نماییم تا روشن شود که اکثر دانشمندان و محقّقان عامّه نیز، هم چون علمای شیعه قائل به مصونیت «قرآن» از تحریف بوده و آن را لازمه اعجاز «قرآن» می دانند و حتی شیعه امامیه را از تهمت قول به تحریف مبرّا دانسته اند.

ابوالحسن اشعری

نخستین شخصی که به نزاهت موضع شیعه گواهی داده است، ابوالحسن علی بن اسماعیل اشعری (م 324 ه-)، شیخ اشاعره و بنیان گذار مکتب اشعری است؛ همان مکتبی همه جهان تسنّن، امروزه پیرو آن هستند. وی در این زمینه می نویسد:

شیعه امامیه دو دسته اند: یک دسته کوته نظران ظاهربین که فاقد اندیشه اند و در مسائل دینی دارای نظر و آرای عمیق نیستند. اینان قائل به تحریف در جهت نقص برخی کلمات بوده اند و دلیل آنان روایاتی است که نزد محققان طایفه فاقد اعتبار است;