اعجاز قرآن و مصونیت از تحریف صفحه 179

5. ادلّه نفی تحریف (دلایل عقلی)

اشاره

اهداف: 1) اثبات مصونیت «قرآن» از تحریف، براساس براهین عقلی و تاریخی؛ 2) ابطال شبهات مربوط به تحریف قرآن.

مقدمه

برای اثبات مصونیت «قرآن» از تحریف، از روش ها و دلایل گوناگونی هم چون عقل، تواتر، اعجاز قرآن، استناد به آیات، استناد به روایات و... استفاده شده است; در این درس، دلیل عقلی، تواتر و منافات داشتن تحریف با اعجاز «قرآن» مورد بحث و بررسی قرار می گیرد.

حکم بدیهی عقل

از صدر اسلام تاکنون، همواره «قرآن» مورد عنایت و توجّه خاص مسلمانان بوده، از آغاز نزول قرآن، همه چشم ها به آیات آن دوخته شده است. همین حسّاسیت و توجّه کامل موجب گردید تا «قرآن» از هرگونه تغییر و تحریف در امان بماند; چرا که این کتاب آسمانی، یگانه مرجع و پناهگاه آنان در تمامی امور دینی، سیاسی، اجتماعی و در حقیقت، ستون اسلام و پایه دین و شریعت به شمار می رود. با این وجود چگونه ممکن است اهل باطل توانسته باشند تغییر و تحریفی در این کتاب انجام دهند؟!

بنابراین، ما می توانیم نسبت به صحّت نقل «قرآن» اطمینان کامل داشته باشیم; همان گونه که هیچ شبهه ای نسبت به شهرها، حوادث بزرگ و کتاب های مشهور نداریم. «قرآن کریم»، معجزه نبوّت و منبع احکام و معارف دین است و به همین جهت بود که حتی به تعداد حروف و کلمات آن هم علم داشتند و اختلاف در قرائت ها را می دانستند و با این همه دقّت و توجه، بعید؛ بلکه محال است که تحریف و تغییری در «قرآن» راه یافته باشد. تعجّب از کسانی است که احادیثی را که بر سر زبانها بوده، در کتب نقل شده و هزار و دویست سال نیز از این جریان می گذرد، سالم و دست نخورده پنداشته و می گویند: اگر نقص و عیبی به این احادیث وارد شده بود، به طور قطع می بایست همگان آن را می دانستند; حال آن که برخی از همین افراد، «قرآن» را تحریف شده می دانند و بر این باورند که این امر در همه زمان ها پنهان مانده است!

به سخن دیگر؛ مسلمانان، پیوسته نگهبان و پاسدار کتاب آسمانی خود بوده و لحظه ای از آن غافل نمانده اند. علاوه بر توده مردم، نقش بزرگان و عالمان مسلمان نیز در توجه ویژه به این کتاب، قابل تأمّل است. «قرآن»، همیشه در امور گوناگون و سرنوشت ساز مسلمانان، نقش اول را ایفا کرده، در دانش های گوناگون اسلامی، شالوده اساسی به شمار آمده است; چنان که «قرآن» برای هر پژوهشگری که در رشته ای از علوم اسلامی تحقیق و مطالعه می نموده، راهنمای اصلی محسوب شده است. بسیاری از علوم اسلامی صرفاً به انگیزه نیل به حقایق و معارف «قرآن» پدید آمده و علوم فراوانی در میان مسلمانان از «قرآن» سرچشمه گرفته اند؛ بنابراین، دانشمندان علوم اسلامی همواره به «قرآن» نیازمند بوده، با آن سر و کار داشتند. سید مرتضی علم الهدی در این باره می نویسد:

یقین به صحّت نقل قرآن، مانند یقین به شهرهای بزرگ جهان و حوادث عظیم تاریخ و کتب مشهور از نویسندگان معروف و نیز اشعار و قصاید بزرگان شعر است که در طول تاریخ هم چنان استوار مانده و از گزند حوادث در امان بوده است. به طور مسلّم توجه به «قرآن» نسبت به موارد مذکور پیوسته بیشتر و داعیه بر حفظ و حراست آن افزون تر بوده است; زیرا «قرآن» معجزه اسلام و دلیل صدق نبوّت است و نیز منبع و مأخذ همه معارف دینی و احکام شریعت می باشد. دانشمندان علوم اسلامی همواره تلاش در نگهداری و حراست آن داشته اند تا آن جا که تمام جزئیات آن، مانند