اعجاز قرآن و مصونیت از تحریف صفحه 19

عده ای محدود - قابل رؤیت بوده است; اما «قرآن» برای همگان قابل دسترسی است. به دیگر سخن، «قرآن» محدودیت زمانی و مکانی معجزات دیگر را ندارد.

2. جاودانگی: «قرآن» یگانه معجزه پایدار و جاودانه است و در هر دوره ای، خود، گویای حقانیت خویش است.

3. رویکرد فرهنگی و تربیتی: معجزات سایر پیامبران؛ از قبیل: شفای بیماران، زنده نمودن مردگان و غرق کردن فرعونیان، تنها برای اثبات حقّانیت آنان بود و جنبه هدایت گری و تربیتی نداشت; حال آن که «قرآن» با روح و روان انسانها سر و کار دارد و افکار بشری را با عالی ترین اندیشه های الهی تغذیه می کند و به حق می توان آن را کتابی فرهنگ آفرین نامید. (1)

چکیده

1. برخی گفته اند: واسط بن عطاء (م 131 ق.) - شیخ معتزله در بصره - نخستین بار واژه «اعجاز» را به کار برده است؛

2. واژه «معجزه» در معنای مصطلح، از اواخر قرن دوم و اوایل قرن سوم شایع گشت و طبق نقلی دیگر، از نیمه دوم قرن سوم و یا ابتدای قرن چهارم رواج یافته است؛

3. واژه «معجزه»، براساس روایتی، در سخن امام سجاد (علیه السلام) استعمال شده است؛

4. «معجزه» در لغت، از ریشه «عجز» است که به معنی بن و پایان یک چیز است؛

5. «اعجاز» به معنای ناتوان ساختن یا ناتوان یافتن کسی به کار می رود.

6. اعجاز در «قرآن» در قالب فعل، مانند «نُعجز، لیعجزه» و در قالب اسم، مانند «بمعجز و معجزین» به کار رفته است؛

7. در اصطلاح، اعجاز کاری است که پیامبران برگزیده الهی ارائه می نمایند؛ به گونه ای که خرق نوامیس طبیعی نموده، دیگران از آوردن مانند آن ناتوان باشند و آن چیز که معجزه نامیده می شود، خود شاهدی بر صدق ادعای آنان است؛

8. ویژگی ها یا شرایط اصلی هر معجزه حقیقی عبارتند از: به واسطه مدّعی نبوّت صورت