اعجاز قرآن و مصونیت از تحریف صفحه 199

این اخبار، منحصر به پیامبر (صلی الله علیه و آله) نبوده؛ بلکه از امام صادق (علیه السلام) نیز بیان شده است. علاوه بر این، پیامبر (صلی الله علیه و آله) این سخن را برای آینده امّت فرموده و با این بیان، «قرآن» را معیار تشخیص حق و باطل معرّفی نموده اند.

5. حدیث ثقلین

عدم انفکاک «کتاب» از «عترت»، دلالت بر اعتبار همیشگی و تحریف ناپذیری «قرآن» دارد. از رسول مکرّم اسلام (صلی الله علیه و آله) این حدیث به صورت متواتر نقل شده است که فرمودند:

«اِنِّی تَارِکُ فِیکُمُ الثَّقَلَیْنِ: کِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِی; مَا انْ تَمَسَّکْتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلُّوا أَبَداً وَاِنَّهُمَا لَنْ یَفْتَرِقَا حَتَّی یَرِدَا عَلَّیَّ الْحَوْضَ (1); همانا در میان شما دو گوهر گران بها به یادگار می گذارم که عبارتند از «قرآن» و اهل بیتم; مادامی که به آن دو روی آورید، هرگز گمراه نخواهید شد و آن دو از هم جدا نمی شوند تا آن که در کنار حوض بر من وارد گردند».

این حدیث آشکارا بیان می کند که «قرآن» برای همیشه و تا روز قیامت محفوظ است; زیرا اگر «قرآن» تحریف شده باشد، نه به «قرآن» می توان تمسّک کرد و نه به عترت; چرا که عترت بدون «قرآن»، به عنوان یک حجّت مستقل شناخته نمی شود. اگر عترت بدون «قرآن» مورد تمسک قرار گیرد، به معنای جدایی و افتراق از «قرآن» است; با آن که این حدیث ابراز می دارد که این دو هرگز از یک دیگر جدا نمی شوند. پس هریک از کتاب و سنت از جهتی به دیگری وابسته و نیازمند است; به گونه ای که اگر یکی از این دو تحریف شده، از بین برود، دیگری نیز از بین خواهد رفت. «قرآن» (به عنوان «ثقل اکبر») در تبیین حدود و ثغور و معانی خود به حدیث نیازمند است و احادیث، به عنوان «ثقل اصغر» در اصل اعتبار و سندیت خویش به «قرآن» نیاز دارند. پس می توان گفت که «قرآن» و عترت به عنوان یک حجّت به هم آمیخته اند؛ به گونه ای که مکمّل یک دیگر بوده، تمسّک به یکی بدون دیگری معقول نیست (2).