اعجاز قرآن و مصونیت از تحریف صفحه 23

کُنْتُمْ صادِقِینَ 1 ; آنها می گویند: او قرآن را به دروغ به خدا نسبت داد. بگو اگر راست می گویید، یک سوره همانند آن بیاورید و هرکس را می توانید - غیر از خدا - به یاری بطلبید.

ظاهراً تحدّی «قرآن» در مکه و قبل از هجرت به سوی مدینه (نسبت به مشرکان) به ترتیب آیات مذکور بوده که نخست به مثل قرآن، - در حدی که تا آن زمان نازل شده بود - سپس به ده سوره و بعد به یک سوره تعلّق داشت; زیرا نخستین آیه تحدّی، در سوره «طه»، آیه 34 بوده که بیان داشت: مشرکان، «قرآن» را سخنی انسانی و از سوی پیامبر (صلی الله علیه و آله) می دانند که او به دروغ به خدا نسبت می دهد و خداوند در پاسخ می فرماید: فَلْیَأْتُوا بِحَدِیثٍ مِثْلِهِ ؛ اگر سخن یک انسان است، شما هم مانند آن را بیاورید.

در مرحله بعد، تحدّی به ده سوره واقع شده که شامل آیه سیزده سوره «هود» است و بیان می کند که اگر در «قرآن» تردید دارید، ده سوره مانند آن را بیاورید و خداوند می فرماید: فَأْتُوا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِثْلِهِ ؛ ده سوره مانند «قرآن» بیاورند.

در مرحله سوم، به یک سوره تحدَی شده که شامل آیه 38 سوره «یونس» می باشد و از تحدّی به ده سوره به تحدّی به یک سوره تنزّل شده است تا عظمت قرآن بیشتر روشن گردد. در تمامی آیات تحدّی در مکه، از «قرآن» با تعبیر «سخنی ساخته شده» در نظر مشرکان یاد می کند؛ هم چنان که در آیات مذکور با تعبیر: إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ اشاره می کند که اگر شما راست می گویید، مانند آن را بیاورید که این امر بیانگر عناد و لجاجت مشرکان است.

ب) تحدّی در مدینه

پس از آیاتی که در مکه در زمینه های تحدّی نازل گردید، دو آیه نیز در مدینه برای اثبات عجز و ناتوانی مطلق جن و انس در ارائه کتابی هم چون «قرآن» فرستاده شده که عبارتند از:

1. وَ إِنْ کُنْتُمْ فِی رَیْبٍ مِمّا نَزَّلْنا عَلی عَبْدِنا فَأْتُوا بِسُورَهٍ مِنْ مِثْلِهِ وَ ادْعُوا شُهَداءَکُمْ مِنْ دُونِ اللّهِ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ* فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ لَنْ تَفْعَلُوا فَاتَّقُوا النّارَ الَّتِی وَقُودُهَا النّاسُ