اعجاز قرآن و مصونیت از تحریف صفحه 230

را فراموش کرده ام و تنها این عبارت را از آن سوره به خاطر دارم: «لو کان لا بن آدم وادیان من مال لا بتغی وادیا ثالثا و لا یملأ جوف بن آدم الاّ التراب»؛ هم چنین سوره ای می خواندیم، مانند یکی از «مسبّحات» که آن را نیز فراموش کرده ام و صرفاً این عبارت را به خاطر دارم: «یا أیها الذین آمنوا لم تقولون ما لا تفعلون فتکتب شهاده فی أعناقکم فتسألون عنها یوم القیامه » (1).

نقد

اول: باید اذعان نمود که این گونه عبارات، شباهتی با کلام زیبا و شیوای «قرآن» ندارند.

دوم: مسلم به سندهای متعدد روایت کرده که این عبارت، از «احادیث نبوی» است (2) و در روایت ابو نعیم اصفهانی (3) و ابوواقد لیثی آمده که آن، «حدیث قدسی» است (4). شاید به همین علت بوده که بر اشعری مشتبه شده است.

سوم: چگونه معقول است در شرایطی که همه واژگان، عبارات، آیات و سوره های قرآنی به صورت متواتر نقل می شده و همه مسلمانان در مصاحف یا لااقل در اذهان خویش آن را حفظ می نمودند، آن گاه دو سوره واقعاً نازل شده باشد؛ ولی تنها یک نفر آن را شنیده و صرفاً یک آیه آن را حفظ نموده باشد!! سستی این ادّعا تا آن اندازه روشن است که هیچ خردمندی نمی تواند آن را بپذیرد.

چکیده

1. منشأ «شبهه تحریف»، پاره ای از روایات شاذ اهل سنت بوده که برخی از افراد کم خرد یا مغرض، آنها را نقل کرده و فرقه «حشویه» به آن اعتماد نموده اند.

2. یکی از آنها درباره حذف آیه ادّعایی «رجم» - والشیخ و الشیخه اذا زنیا

1- (1) . صحیح مسلم، ج3، ص100 - ای کسانی که ایمان آوردید، چرا می گویید آن چه را انجام نمی دهید; پس به عنوان گواهی بر گردن هایتان نوشته می شود; سپس در قیامت از آن سؤال می شوید.
2- (2) . همان.
3- (3) . حلیه الاولیاء، ج3، ص316.
4- (4) . مسند احمد بن حنبل، ج5، ص219.