اعجاز قرآن و مصونیت از تحریف صفحه 251

بررسی

شایان ذکر است که کتاب مثالب که به احتمال، این عبارت کذایی از آن نقل شده، تاکنون توسط هیچ کس مشاهده نشده و هیچ یک از کسانی که شرح حال نویسندگان را نوشته اند، اسمی از این کتاب نبرده اند....

این سوره ساختگی، خود به روشنی گویاست که سخنی دروغ است که هیچ پایه و اساسی ندارد. این عبارات حتی با قواعد ساده اعراب هماهنگی ندارند؛ تا چه رسد به ادب رفیع؛ و همین امر، دلیل آن است که این عبارات سست را به هیچ گروهی از شیعیان نمی توان نسبت داد; چرا که آنها با همه اختلاف رتبه ای که دارند، همیشه پیشوایان نقد و سخن سنجی و استادان ادب و بیان بوده، در طول تاریخ، از دانش های متداول در بین اعراب به خوبی آگاهی داشته اند. تردیدی نیست که سخنان از این دست، بافته افکار خام و ناپخته و کینه های جاهلیت است که این یاوه و افترای دروغین را ساخته اند! به راستی مفهوم این عبارات چیست؟: «دو نوری که از آسمان نازل کردیم و آیاتم را تلاوت می کنند»!; «آنان که به پیمان خدا و پیامبرش وفا می کنند در آیاتی»!; «از فرشتگان برگزید و قرارداد از مؤمنان آنان را در خلقش»!؟

دیگر این که چرا خبر «کان» در جمله «کانوا... معرضون» منصوب نشده است و نیز، چرا خبر «انّ» در جمله «انّ علیاً قانتاً باللیل ساجداً» منصوب شده است؟ چگونه در «آیات بینات» کسی است که با ایمان وفات می یابد و در آخرین جمله - «آنها که ستم کردند» - با چه چیزی و با چه کسانی مساوی اند؟

علامه بلاغی (رضی الله عنه) می نویسد: «شاید معنا در شکم شاعر باشد»!!; وی می افزاید: «این عباراتِ هذیان گونه، اشکالات زیادی دارد; ولی ما به همین چند سؤال بسنده می کنیم: نویسنده «دبستان المذاهب» از کجا این چرندها را آورده و در کدام کتاب شیعه آن را دیده است؟ جای تعجب نیست; این دشمنی را بارها دیده ایم که چه نسبت های ناروا و دروغین به شیعیان بسته اند»! (1)