اعجاز قرآن و مصونیت از تحریف صفحه 275

10. کتاب الفرقان

این کتاب، نوشته ابن الخطیب، محمد محمد عبد اللطیف (از علمای معروف مصر) است و در سال 1367 ق./1948 م. از سوی دارالکتاب المصریه چاپ و منتشر شد. این اثر در زمان خود، غوغای بسیاری را در مصر برانگیخت و دانشگاه الازهر با موضع گیری در برابر آن، موارد بطلان آن را برملا ساخت و از حکومت وقت درخواست نمود تا کتاب را مصادره و نسخه های آن را جمع آوری کند; حکومت مصر نیز به این درخواست پاسخ مثبت داد و آن را مصادره کرد (1). البته نسخه های فراوانی از آن در کشورهای گوناگون اسلامی و غیر آن باقی ماند.

از جمله مطالب بسیار فاجعه آمیز این که در این کتاب، با روایات و افسانه های حشویه، مانند روایات صحیح رفتار شده؛ صرفاً به این دلیل که در کتاب صحاح گنجانده شده اند؛ هرچند قداست و کرامت «قرآن کریم» را خدشه دار کند. به گمان این نویسنده وجود این گونه روایات، دلیل محکمی است بر اشتباه کاتبان مصحف (2).

این اتهامی است که خردهای پاک، هرگز آن را نمی پذیرند; به ویژه این که پیشینیان اسلام، بسیار پاک تر از آن بودند که بتوان این سستی ها و نادرستی ها را به آنان نسبت داد; زیرا آن بزرگان، بهتر و بیشتر از هرکس در حفظ و حراست می کوشیدند.

نکته شگفت انگیزتر این است که گمان کرده، حجاج بن یوسف ثقفی دوازده جای «قرآن» را تغییر داده و قرائت معروف و متداول - تا آن روز - را به شکل کنونی در آورد. به عنوان نمونه می گوید: مِنَ الْمَرْجُومِینَ 3 در داستان حضرت نوح (علیه السلام)، مِنَ الْمُخْرَجِینَ و مِنَ الْمُخْرَجِینَ 4 در داستان حضرت لوط (علیه السلام)، «من المرجومین» بوده که این دو عبارت را تغییر داد و جابه جا نمود (3).

1- (1) . ر. ک: مجلّه ی رساله الاسلام، شماره 44، سال 11، مقاله ی استاد محمد محمد مدنی، ص382.
2- (2) . الفرقان، ابن الخطیب، ص41 - 46، 90 و 91.
3- (5) . الفرقان، ص50 - 52.