اعجاز قرآن و مصونیت از تحریف صفحه 86

یادآوری لازم: برخی، علاوه بر تناسب آیات، مسئله تناسب سوره ها را نیز مطرح ساخته و خواسته اند ترتیب موجود میان سوره ها را توقیفی بدانند; حال آن که هیچ تناسب معنوی میان سوره ها با یک دیگر وجود ندارد و هرگز ترتیب موجود بین سوره ها توقیفی نیست; بلکه پس از رحلت پیامبر (صلی الله علیه و آله) و به دست صحابه، از روی برخی مناسبت های اعتباری - مثلاً بزرگی و کوچکی سوره ها و از این قبیل - انجام گرفته است.

ه-) نکته ها و ظرافت ها

از ویژگی های دیگر قرآن، دقت در کاربرد نکات بدیعی و ظرافت های سخن وری است. در «قرآن» انواع استعاره ها، تشبیه، کنایه، مجاز و نکته های بدیعی به حدّ وفور به کار رفته است. سخن دانان پذیرفته اند که تشبیه های قرآنی متین ترین تشبیه هایی است که در کلام عرب یافت می شود; این تشبیهات، جامع محاسن و نکات بدیعی بوده، رساترین بیان در ارائه فنّ ترسیم معانی شناخته شده اند.

ادیب بزرگ جهان عرب - ابن اثیر - درباره تشبیه مفرد به مفرد سخن گفته و از قرآن آیه: وَ جَعَلْنَا اللَّیْلَ لِباساً 1 را مثال می آورد. به گفته وی، «قرآن» شب هنگام را به پوششی هم چون لباس تشبیه نموده؛ زیرا تاریکی شب افراد را از دید یک دیگر پنهان می دارد تا اگر از دشمنی بخواهد بگریزد یا در کمین او بنشیند و یا چیزی را از دید دیگران پنهان دارد، از تاریکی فراگیر شب می تواند بهترین بهره را ببرد. ابن اثیر می گوید: این از تشبیهاتی است که جز در «قرآن» در جای دیگر نمی توان آن را یافت؛ زیرا تشبیه تاریکی فراگیر شب به پوشش تن، از جمله ظرافت هایی است که «قرآن» به آن آراسته است و در دیگر کلام منثور و منظوم عرب یافت نمی شود. هم چنین است آیه هُنَّ لِباسٌ لَکُمْ وَ أَنْتُمْ لِباسٌ لَهُنَّ که همسران را هم چون پوششی برای یک دیگر ترسیم نموده است. این از ظریف ترین تشبیهات به شمار می رود؛ همان گونه که لباس زینتی برای انسان است و عورت و نادیدنی های اندام او