وهابیت و توحید صفحه 103

انّ الاستغاثة بغیر الله لیست شرکاً.

والجواب ان نقول: سبحان من طبع علی قلوب اعدائه؛ فانّ الاستغاثة بالمخلوق فیما یقدر علیه لا ننکرها، کما قال الله تعالی فی قصة موسی: فَاسْتَغاثَهُ الَّذِی مِنْ شِیعَتِهِ عَلَی الَّذِی مِنْ عَدُوِّهِ و کما یستغیث الانسان بأصحابه فی الحرب او غیره من اشیاء یقدر علیها المخلوق، ولکن انکرنا استغاثة العبادة التی یفعلونها عند قبور الأولیاء او فی غیبتهم فی الأشیاء التی لایقدر علیها الاّ الله. (1)

و برای آنان شبهه دیگری است و آن این است که پیامبر (ص) فرمود: مردم روز قیامت به آدم پناه می‌برند و بعد از او به نوح و سپس به ابراهیم و بعد به موسی و بعد به عیسی، و همه آنها عذر می‌خواهند تا اینکه به رسول خدا (ص) می‌رسند. آنان می‌گویند: این دلالت دارد بر اینکه استغاثه به غیر خدا شرک نیست.

جواب این است که ما می‌گوییم: منزه است خدایی که بر قلب‌های دشمنانش مهر زده، زیرا ما استغاثه به مخلوق را در موردی که او بر آن قدرت دارد، انکار نمی‌کنیم، همان‌گونه که خداوند متعال در قصه موسی (ع) فرمود: (آن که از پیروان او بود، در برابر دشمنش از وی تقاضای کمک نمود) ، و همان‌گونه که انسان در جنگ یا غیر آن در کارهایی که مخلوق بر آن قدرت دارد به همراهانش پناه می‌برد، ولی ما استغاثه عبادت را انکار می‌کنیم، کاری را که کنار قبور اولیا یا در غیبت آنها انجام می‌دهند، در اموری که جز خداوند بر آنها قدرت ندارد.