وهابیت و توحید صفحه 106

هیچ‌کس نیست که بر من سلام کند جز آنکه خداوند روحم را به من باز می‌گرداند تا سلام او را پاسخ دهم.

بدین جهت است که محمد بن عبدالوهاب این مورد را قبول کرده و معتقد است که درخواست اعمال سلطه غیبی، از کسی که خداوند به او این قدرت را داده شرک نیست.

او می‌گوید:

ولهم شبهة أخری و هی قصة ابراهیم (ع) لمّا القی فی النار اعترض له جبریل فی الهواء فقال: الک حاجة؟ فقال ابراهیم: أمّا الیک فلا. قالوا: فلو کانت الاستغاثة بجبریل شرکاً لم یعرضها علی ابراهیم.

فالجواب: انّ هذا من جنس الشبهة الأولی؛ فانّ جبریل عرض علیه ان ینفعه بأمر یقدر علیه، فانّه کما قال الله تعالی فیه شَدِیدُ الْقُوَی فلو اذن الله له ان یأخذ نار ابراهیم و ما حولها من الأرض و الجبال و یلقیها فی المشرق او المغرب لفعل، ولو امره ان یضع ابراهیم فی مکان بعید عنهم لفعل، ولو امره ان یرفعه إلی السماء لفعل. (1)

و برای آنها شبهه دیگری است و آن قصه ابراهیم (ع) می‌باشد، هنگامی که در آتش افتاده جبرئیل در هوا مقابلش قرار گرفت و به او گفت: آیا حاجتی داری؟ ابراهیم فرمود: اما به تو هرگز. گفته‌اند: اگر استغاثه به جبرئیل شرک بود، او ابراهیم را در معرض آن قرار نمی‌داد.