وهابیت و توحید صفحه 110

دعوت و دعا و صدا زدن و خواستن به حق و حقیقت که همان خواستن با اعتقاد به استقلالیت است مخصوص خداوند است، ولی منافات ندارد که انسان، غیر از خدا را صدا زند با اعتقاد به تبعیت نسبت به او و اینکه هر کاری را که انجام می‌دهد به اذن و اراده و مشیت خداوند است. پس اینکه در روایات آمده « اَلدُّعَاءُ مُخُّ الْعِبَادَةِ »(1)؛ «دعا اساس و اصل عبادت است» . مقصود به آن دعای به حق و با اعتقاد استقلالی است، وگرنه بین زمان حیات و مرگ در این جهت فرقی وجود ندارد، با آنکه صدا زدن پیامبر (ص) در حال حیات و جواز آن مورد اتفاق است.

اعمال به نیت است

نباید پنداشت که تواضع وخضوع ودرخواست از غیر خداوند، شرک آلود وحرام است؛ زیرا از مجموع دلایل استفاده می‌شود که اعمال به نیت است، باید دید نیت فرد، از عملش چه چیزی است.

تعمیر مساجد با آنکه -به خودی خود - عمل نیکی است، اما از آنجا که اگر مشرکان انجام دهند به قصد سوء است، لذا از این کار ممنوع شده‌اند؛ خداوند متعال می‌فرماید:

مَا کانَ لِلْمُشْرِکِینَ أَنْ یعْمُرُوا مَساجِدَ اللهِ شاهِدِینَ عَلی أَنْفُسِهِمْ بِالْکُفْرِ أُولئِکَ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ وَ فِی النَّارِ هُمْ خالِدُونَ * إِنَّما یعْمُرُ مَساجِدَ اللهِ مَنْ آمَنَ بِاللهِ وَ الْیوْمِ الآخِرِ وَ أَقامَ الصَّلاةَ وَ آتَی الزَّکاةَ وَ لَمْ یخْشَ إِلاَّ اللهَ فَعَسی أُولئِکَ أَنْ یکُونُوا مِنَ الْمُهْتَدِینَ (توبه:١٧و١٨)

مشرکان حق ندارند مساجد خدا را آباد کنند در حالی که به کفر