وهابیت و توحید صفحه 132

پروردگارشان عدول کرده و به سراغ بت‌ها و شبیه‌ها رفته‌اند، و کسانی که تو را امر به پیروی دین خود و پرستش بت‌هایشان می‌کنند بگو: آیا غیر از خدا سنگ یا چوبی را صدا زنیم که قدرت بر نفع رساندن یا ضرر وارد کردن به ما را ندارد، و او را به جای خدا به عبادت اختصاص دهیم، و عبادت کسی را که ضرر و نفع و زندگی و مرگ به دست اوست، رها کنیم؟

مفسران آیاتی دیگر را که در آنها از کلمه «دعا» استفاده شده به معنای دعای عبادت تفسیر کرده‌اند نه دعای طلب و مسألت، مهم در ذکر این آیات این است که ثابت کنیم ضعف استدلال کسانی را که برای اثبات شرک بودن، صدا زدن و خواستن از اولیا به این‌گونه آیات تمسک می‌کنند، همان‌گونه که در استدلال‌های محمد بن عبدالوهاب این‌گونه آمده است(1)؛ چرا که در این آیات سخن از دعای عبادت است نه دعای طلب و مسألت، و شکی نیست که دعای عبادت برای غیر خدا شرک است نه دعای طلب و مسألت که اگر با این اعتقاد باشد که اولیای الهی به اذن خداوند متعال قدرت بر انجام امور خارق عادت دارند و با درخواست از آنها در صورت مصلحت، کار خارق عادت کرده یا از خدا می‌خواهند تا حاجت افراد محتاج را برآورده نماید، چنین دعا و طلب و مسألت و درخواستی هرگز اشکالی ندارد بلکه در راستای توحید می‌باشد.