وهابیت و توحید صفحه 147

الأَرْضِ شَیئاً وَ لا یسْتَطِیعُونَ) (نحل: ٧٣)

آنها غیر از خدا، موجوداتی را می‌پرستند که هیچ رزقی را برای آنان از آسمان‌ها وزمین در اختیار ندارند؛ وتوان این کار را نیز ندارند.

شبهه دوم: کفر بودن قصد اولیا

محمّد بن عبدالوهاب می‌گوید:

فان قال: -ای المخالف لنا- الکفار یریدون منهم -ای من الاصنام- وانا اشهد انّ الله هو النافع الضار المدبّر لا ارید الاّ منه والصالحون لیس لهم من الأمر شیء ولکن اقصدهم ارجو من الله شفاعتهم، فالجواب: انّ هذا قول الکفار سواء بسواء. (1)

اگر مخالف ما بگوید: کفار از بت‌ها حاجت می‌خواستند ولی من گواهی می‌دهم که خداوند نفع‌دهنده وضرر زننده ومدبّر است ومن به جز از او چیزی نمی‌خواهم، وصالحان چیزی از خود ندارند ولی من آنان را قصد کرده واز خداوند شفاعت آنان را می‌طلبم. جواب این است که همین حرف‌ها اعتقاد کفار بوده است بدون کم وزیاد.

پاسخ

اوّلاً: اعتقاد کفار اینچنین نبوده است بلکه آنان با اعتقاد به ربوبیت بت‌ها آنها را عبادت می‌کردند همان‌گونه که از آیه ( ما نَعْبُدُهُمْ إِلاَّ لِیقَرِّبُونا إِلَی اللهِ زُلْفی ) ؛ «اینها را نمی‌پرستیم، مگر به‌خاطر اینکه ما را به خدا نزدیک