وهابیت و توحید صفحه 148

کنند» . (زمر: ٣) استفاده می‌شود ونیز آیات دیگر تأکید بر این مطلب دارد.

خداوند متعال می‌فرماید:

إِنَّ الَّذِینَ تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللهِ لا یمْلِکُونَ لَکُمْ رِزْقاً) (عنکبوت:١٧)

آنهایی را که غیر از خدا پرستش می‌کنید، مالک هیچ رزقی برای شما نیستند.

ثانیاً: طلب شفاعت ومغفرت از کسی که خداوند اذن این کار را به او داده به آن نیت که به اذن خداست اشکالی ندارد.

خداوند متعال درباره برادران یوسف (ع) می‌فرماید:

(قالُوا یا أَبانَا اسْتَغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا إِنَّا کُنَّا خاطِئِینَ * قالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَکُمْ رَبِّی. . .) (یوسف: ٩٧و ٩٨)

گفتند: پدر! از خدا آمرزش گناهان ما را بخواه، که ما خطاکار بودیم! گفت: به‌زودی برای شما از پروردگارم آمرزش می‌طلبم.

ونیز درباره قوم حضرت موسی (ع) می‌فرماید:

قالُوا یا مُوسَی ادْعُ لَنا رَبَّکَ بِما عَهِدَ عِنْدَکَ) (اعراف: ١٣۴)

می‌گفتند: ای موسی! از خدایت برای ما بخواه به عهدی که با تو کرده، رفتار کند.

واگر مطابق برخی از آیات، حضرت عیسی (ص) ( وَ تُبْرِئُ الأَکْمَهَ وَ الأَبْرَصَ بِإِذْنِی وَ إِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتی بِإِذْنِی ) ، (مائده: ١١٠) چرا نتوانیم با این نیت از او درخواست شفا وطلب حاجت نماییم؟ !

و می‌دانیم که شافعان از کسانی شفاعت می‌کنند که مورد رضایت