وهابیت و توحید صفحه 158

اوست، ولی کسی که توجّه به واسطه فیض الهی از انبیا واولیا کرده وبه او پناه برده معتقد به استقلال در پناه دادن نیست، بلکه نزد او آمده وبه او پناه آورده تا با دعایش از آن جهت که مقرب نزد خدای متعال است او را به رسیدن به مقصودش کمک نماید. و می‌دانیم که عالم معنویات همانند عالم ماده وطبیعت، عالم اسباب ومسببات است.

شبهه دوازدهم: لزوم پناه بردن به خدا

خداوند متعال می‌فرماید:

وَ أَنَّهُ کانَ رِجالٌ مِنَ الإِْنْسِ یعُوذُونَ بِرِجالٍ مِنَ الْجِنِّ فَزادُوهُمْ رَهَقاً) (جن: ۶)

واینکه مردانی از بشر به مردانی از جنّ پناه می‌بردند، وآنها سبب افزایش گمراهی وطغیانشان می‌شدند.

گفته شده: مطابق این آیه، پناه بردن به غیرخدا منشأ افزایش گمراهی و طغیان‌گری به حساب آمده است.

پاسخ

اوّلاً: در جای خود ثابت نموده‌ایم که پناهگاه حقیقی خداست وهمه موجودات هنگام گرفتاری به او پناه می‌برند، ولی سخن در این است که پناه بردن به وسائط برای استفاده از دعای آنها در جهت تقرب به خداوند وبهره‌برداری از فیوضات معنوی آنان با توحید در استعاذه منافاتی ندارد، در صورتی که اعتقاد ما این باشد که پناهگاه اصلی خداست.