وهابیت و توحید صفحه 30

جُنُوبِهِمْ وَ یتَفَکَّرُونَ فِی خَلْقِ السَّماواتِ وَ الأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً سُبْحانَکَ فَقِنا عَذابَ النَّارِ (آل‌عمران: ١٩٠ و ١٩١)

مسلماً در آفرینش آسمان‌ها وزمین، وآمد ورفت شب وروز، نشانه‌های [روشنی] برای خردمندان است. همان‌ها که خدا را در حال ایستاده ونشسته، وآن‌گاه که بر پهلو خوابیده‌اند، یاد می‌کنند؛ ودر اسرار آفرینش آسمان‌ها وزمین می‌اندیشند؛ [و می‌گویند:] بارالها! اینها را بیهوده نیافریده‌ای! منزهی تو! ما را از عذاب آتش، نگاه دار.

در این آیات به اتقان و استحکام صنع الهی اشاره شده که نفی تالی یعنی فساد عالم است و آن منتج نتیجه به نفی مقدم است که تعدد آلهه باشد. یعنی چون فسادی در عالم نیست و اتقان صنع وجود دارد معلوم می‌گردد مدبّر جهان یکی بیش نیست.

نهی از اعتقاد به ربوبیت استقلالی برای غیر خداوند

خداوند متعال می‌فرماید:

قُلْ یا أَهْلَ الْکِتابِ تَعالَوْا إِلی کَلِمَةٍ سَواءٍ بَینَنا وَ بَینَکُمْ أَلاَّ نَعْبُدَ إِلاَّ اللهَ وَ لا نُشْرِکَ بِهِ شَیئاً وَ لا یتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً أَرْباباً مِنْ دُونِ اللهِ (آل عمران: ۶۴)

بگو: ای اهل کتاب! بیایید به سوی سخنی که میان ما وشما یکسان است؛ که جز خداوند یگانه را نپرستیم وچیزی را همتای او قرار ندهیم؛ وبعضی از ما، بعضی دیگر را -غیر از خدای یگانه- به خدایی نپذیرد.

از این آیه استفاده می‌شود که اهل کتاب معتقد به ربوبیت استقلالی