وهابیت و توحید صفحه 31

برای اولیای خود بوده‌اند و بدین جهت آنها را عبادت می‌کردند، عقیده‌ای که هرگز مسلمانانی که به اولیای الهی استغاثه می‌کنند چنین اعتقادی ندارند؛ لذا کلام وهابیان بر مسلمانان قابل تطبیق نیست.

و نیز می‌فرماید:

قُلْ إِنِّی لا أَمْلِکُ لَکُمْ ضَرًّا وَ لا رَشَداً * قُلْ إِنِّی لَنْ یجِیرَنِی مِنَ اللهِ أَحَدٌ وَ لَنْ أَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَداً (جن: ٢١ و ٢٢)

بگو: من مالک زیان وهدایتی برای شما نیستم! بگو: [اگر من نیز برخلاف فرمانش رفتار کنم] هیچ‌کس مرا در برابر او حمایت نمی‌کند وپناهگاهی جز او نمی‌یابم.

خداوند متعال می‌فرماید:

وَ جَعَلُوا لِلَّهِ مِمَّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَ الأَنْعامِ نَصِیباً فَقالُوا هذا لِلَّهِ بِزَعْمِهِمْ وَ هذا لِشُرَکائِنا فَما کانَ لِشُرَکائِهِمْ فَلا یصِلُ إِلَی اللهِ وَ ما کانَ لِلَّهِ فَهُوَ یصِلُ إِلی شُرَکائِهِمْ ساءَ ما یحْکُمُونَ (انعام: ١٣۶)

آنها [مشرکان] سهمی از آنچه خداوند از زراعت و چهارپایان آفریده، برای او قرار دادند؛ [و سهمی برای بت‌ها!] و به گمان خود گفتند: این مال خداست! و این هم مال شرکای ما [یعنی بت‌ها] است! پس آنچه مال شرکای آنها بود، به خدا نمی‌رسید؛ ولی آنچه مال خدا بود، به شرکایشان می‌رسید! [آری، اگر سهم بت‌ها با کمبودی مواجه می‌شد، مال خدا را به بت‌ها می‌دادند؛ امّا عکس آن را مجاز نمی‌دانستند!] چه بد حکم می‌کنند [که علاوه بر شرک، حتّی خدا را کمتر از بت‌ها می‌دانند].

از این آیات استفاده می‌شود مشرکان بت‌ها و اولیا را شریک خدا