وهابیت و توحید صفحه 46

إِنَّما وَلِیکُمُ اللهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِینَ آمَنُوا. . . (مائده: ۵۵)

سرپرست وولی شما، تنها خداست وپیامبر او و آنها که ایمان آورده‌اند. . . .

ب) آیاتی که ولایت را از غیر خدا سلب می‌کند.

خداوند متعال می‌فرماید: وَ ما لَکُمْ مِنْ دُونِ اللهِ مِنْ وَلِیٍّ وَ لا نَصِیرٍ ؛ «از خدا هیچ ولی ویاوری برای شما نیست» . (شوری: ٣١)

ج) آیاتی که ولایت را مختص به خدا می‌داند.

خداوند متعال می‌فرماید:

أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِیاءَ فَاللهُ هُوَ الْوَلِی (شوری: ٩)

آیا آنها غیر از خدا را ولی خود برگزیدند؟ ! در حالی که «ولی» فقط خداوند است.

ونیز می‌فرماید:

ما لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِی وَ لا یشْرِکُ فِی حُکْمِهِ أَحَداً (کهف:٢۶)

آنها هیچ ولی وسرپرستی جز او ندارند! واو هیچ‌کس را در حکم خود شرکت نمی‌دهد.

با جمع بین آیات فوق به این نتیجه می‌رسیم که ولایت وحاکمیت وسرپرستی بالأصاله برای خداوند متعال است وبه هر کس که اراده کند اعطا می‌نماید وولایت رسول الله (ص) واوصیای او (علیهم السلام) هرگز در عرض ولایت خدای سبحان ومستقل از آن نیست؛ زیرا هیچ موجود ممکنی حتی انسان‌های کامل از هیچ نوع استقلالی برخوردار نیستند.