وهابیت و توحید صفحه 55

علیه من ربّه افضل الصلاة والتسلیم انّ العبادة حقّ الله لیس فیها حقّ لغیره وانّ الدعاء من العبادة؛ فمن قال من الناس فی ای بقعة من بقاع الارض یا رسول الله او یا نبی الله او یا محمّد اغثنی او ادرکنی او انصرنی او اشفنی او انصر امتک او اشف مرضی المسلمین او اهدِ ضالّهم او ما اشبه ذلک فقد جعله شریکاً لله فی العبادة، وهکذا من صنع مثل ذلک مع غیره من الانبیاء او الملائکة او الاولیاء او الجن او الاصنام او غیرهم من المخلوقات. . . .(1)

خداوند سبحان در کتاب کریمش وبر زبان رسول امینش که از جانب پروردگارش بهترین درودها وسلام‌ها بر او باد بیان کرده که عبادت حقّ خداست ودر آن حقی برای غیر او نیست، واینکه دعا از جمله عبادت است؛ پس هر کس از مردم در هر بخشی از روی زمین بگوید: ای رسول خدا، ای نبی خدا، ای محمّد مرا کمک کن، مرا دریاب، مرا یاری نما، مرا شفا بده، امتت را یاری کن، مریضان مسلمین را شفا بده، گمشده آنها را هدایت کن یا شبیه این گفتارها، به طور حتم پیامبر را شریک خدا در عبادت قرار داده است. همچنین هرکس مثل این‌گونه تعبیرات را درباره غیر از پیامبر اسلام (ص) از انبیا وملائکه واولیا وجن وبت‌ها یا غیر از اینها از مخلوقات به‌کار برد حکمش همین است. . .

او در جای دیگر می‌گوید:

. . . وامّا دعاء المیت والاستغاثة به وطلب المدد منه فکل ذلک