وهابیت و توحید صفحه 68

خداوند سبحان می‌فرماید: ( یا بَنِی إِسْرائِیلَ اعْبُدُوا اللهَ رَبِّی وَ رَبَّکُمْ ) ؛ «ای بنی‌اسرائیل! خداوند یگانه را، که پروردگار من وشماست، پرستش کنید» . (مائده: ٧٢)

از اینکه حکم به عبادت متفرع بر ربوبیت الهی شده به دست می‌آید باید او را با این نیت عبادت نماییم.

از مجموعه این دو دسته آیات استفاده می‌شود که «عبادت» که مخصوص خداست دو رکن دارد؛

١. همراه با نهایت خضوع و تذلل، که در معنای عبودیت و عبادت نهفته است، باشد.

٢. همراهی این عمل با اعتقاد به ربوبیت و الوهیت باشد.

سوم: مصداق عبادت

اشاره

معنای اصطلاحی عبادت که در قرآن به آن اشاره شده مخصوص خداوند متعال است، و به معنای لغوی آن که وهابیان می‌گویند -که مطلق خضوع باشد- نیست؛ وگرنه لازم می‌آید که هر کس کمترین تواضع وخضوعی را بر کسی داشته باشد عبادت حرام شمرده شود، بلکه عبادت در اصطلاح قرآن وحدیث مقوّمات واصولی دارد که با بودن آنها عبادت تحقق می‌یابد.

مثلا خداوند در قرآن کریم می‌فرماید:

(فَسَوْفَ یأْتِی اللهُ بِقَوْمٍ یحِبُّهُمْ وَ یحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ أَعِزَّةٍ عَلَی الْکافِرِینَ) (مائده: ۵۴)

در آینده خدا جمعیتی را می‌آورد که آنان را دوست دارد وآنها