وهابیت و توحید صفحه 69

(نیز) خدا را دوست دارند ودر برابر مؤمنان متواضع ودر برابر کافران، سرسخت ونیرومندند.

لذا این ذلت را کسی به معنای عبادت نگرفته است.

خداوند متعال از سجود ملائکه بر حضرت آدم (ع) به امر خود خبر داده آنجا که می‌فرماید:

(وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِکَةِ اسْجُدُوا لآِدَمَ فَسَجَدُوا إِلاَّ إِبْلِیسَ أَبی وَ اسْتَکْبَرَ وَ کانَ مِنَ الْکافِرِینَ) (بقره: ٣۴)

و (یاد کن) هنگامی را که به فرشتگان گفتیم: برای آدم سجده وخضوع کنید، همگی سجده کردند؛ جز ابلیس که سر باز زد وتکبّر ورزید، و (به خاطر تکبّر ونافرمانی‌اش) از کافران شد.

و اگر این عمل در حقیقت عبادت است پس چرا به آن امر شده است. درباره سجده بر حضرت آدم (ع) از ناحیه ملائکه توجیهاتی ذکر شده است:

١. اینکه این سجده در حقیقت برای خداوند به جهت خلقت موجودی همچون حضرت آدم است؛ یعنی نهایت تعظیم وکرنش در برابر حضرت حق (سبحانه وتعالی) که چنین مخلوقی که عصاره خلقت است را خلق کرده است.

٢. ممکن است که این سجده گرچه برای حضرت آدم (ع) بوده، ولی به معنای اصطلاحی آن که مختص به خداوند سبحان می‌باشد وآن نهایت خضوع با قراردادن پیشانی بر زمین با نیت الوهیت یا ربوبیت مسجودله است نیست، بلکه تنها به جهت تعظیم بر حضرت آدم وکوچکی در مقابل او بوده است واین عمل از آن جهت که با نیت