وهابیت و توحید صفحه 7

همان‌گونه که این مطلب از آیات قرآن استفاده می‌شود.

خداوند متعال می‌فرماید:

وَ ما بِکُمْ مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنَ اللهِ ثُمَّ إِذا مَسَّکُمُ الضُّرُّ فَإِلَیهِ تَجْئَرُونَ (نحل: ۵٣)

آنچه از نعمت‌ها دارید، همه از سوی خداست! وهنگامی که ناراحتی به شما رسد، فقط او را می‌خوانید.

و می‌فرماید:

قُلْ أَ رَأَیتَکُمْ إِنْ أَتاکُمْ عَذابُ اللهِ أَوْ أَتَتْکُمُ السَّاعَةُ أَ غَیرَ اللهِ تَدْعُونَ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ * بَلْ إِیاهُ تَدْعُونَ فَیکْشِفُ ما تَدْعُونَ إِلَیهِ إِنْ شاءَ وَ تَنْسَوْنَ ما تُشْرِکُونَ (انعام: ۴٠ و ۴١)

بگو: به من خبر دهید اگر عذاب پروردگار به سراغ شما آید، یا رستاخیز برپا شود، آیا [برای حل مشکلات خود،] غیر خدا را می‌خوانید اگر راست می‌گویید؟ ! [نه،] بلکه تنها او را می‌خوانید! واو اگر بخواهد، مشکلی را که بخاطر آن او را خوانده‌اید، برطرف می‌سازد؛ وآنچه را [امروز] همتای خدا قرار می‌دهید، [در آن روز] فراموش خواهید کرد.

همچنین می‌فرماید:

فَإِذا رَکِبُوا فِی الْفُلْکِ دَعَوُا اللهَ مُخْلِصِینَ لَهُ الدِّینَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَی الْبَرِّ إِذا هُمْ یشْرِکُونَ (عنکبوت: ۶۵)

هنگامی که سوار بر کشتی شوند، خدا را با اخلاص می‌خوانند [و غیر او را فراموش می‌کنند]؛ امّا هنگامی که خدا آنان را به خشکی رساند ونجات داد، باز مشرک می‌شوند.

خداوند سبحان می‌فرماید: