وهابیت و توحید صفحه 73

الأنبیاء فی خضوعهم للآباء.(1)

شکی نیست در اینکه مقصود به عبادتی که نباید برای غیر خدا انجام گیرد وهرکس برای غیر خدا انجام دهد کافر می‌شود، مطلق خضوع وانقیاد نیست چنان‌که از ظاهر کلام اهل لغت به دست می‌آید؛ زیرا اگر چنین معنایی صحیح باشد باید تمام بنده‌ها که در برابر مولایشان خضوع می‌کنند واجیرانی که در کار اجیر می‌شوند ومجبورند تا اطاعت آنان کنند وهمچنین تمام خدمه سلاطین بلکه تمام انبیا به جهت خضوع نسبت به پدرانشان، کافر شوند.

اطاعت از دستورات الهی همراه با اعتقاد صحیح

اطاعت از دستورات الهی همراه با اعتقاد صحیح عبادت خداست و سرپیچی و کفر است، و لذ امتناع شیطان از سجده‌کردن برای آدم (ع) و استکبار و مخالفت با دستور الهی منشأ کفر او شده است، گرچه او منکر سجده برای خداوند متعال نبوده، بلکه اصرار بر سجده‌نکردن برای آدم داشته است، و در حقیقت منشأ کفر او اعراض و سرپیچی از دستور خدا و رد واسطه‌ای است که خدا به رجوع به آن دستور داده است.

خداوند متعال می‌فرماید:

(وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِکَةِ اسْجُدُوا لآِدَمَ فَسَجَدُوا إِلاَّ إِبْلِیسَ أَبی وَ اسْتَکْبَرَ وَ کانَ مِنَ الْکافِرِینَ) (بقره: ٣۴)

و (یاد کن) هنگامی را که به فرشتگان گفتیم: برای آدم سجده