وهابیت و توحید صفحه 99

بسا انسان خداوند را حمد و تسبیح و ستایش می‌کند، ولی در آن دعای

طلب و مسألت نیست همان‌گونه که در آیات اول سوره حمد چنین است.

ثانیاً: هرگز دعای طلب و مسألت متضمن دعای عبادت نیست. خداوند متعال می‌فرماید: ( فَاسْتَغاثَهُ الَّذِی مِنْ شِیعَتِهِ عَلَی الَّذِی مِنْ عَدُوِّهِ ) ؛ «آنکه از پیروان او بود در برابر دشمنش از وی تقاضای کمک نمود» . (قصص:١۵) که در آن دعای طلب و مسألت است، ولی نمی‌توان ادعا کرد که در آن، دعای عبادت وجود دارد که مستلزم عبادت‌کردن استغاثه شده باشد. کسی که حوائج خود را از خداوند می‌خواهد از آن جهت است که او پروردگاری است قادر بر هر چیز، و مقصود او عبادت نیست، همان‌طوری که اگر از غیر خدا چیزی بخواهد.

مطلق دعا و صدا زدن عبادت نیست

قبلاً در نقل فتاوای وهابیان از بن‌باز نقل کردیم که او دعا و صدا زدن را عبادت به حساب می‌آورد؛ در حالی که این‌گونه نیست، بلکه دعای عبادت، دعایی مخصوص می‌باشد.

خداوند متعال می‌فرماید:

قُلْ إِنِّی نُهِیتُ أَنْ أَعْبُدَ الَّذِینَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللهِ قُلْ لا أَتَّبِعُ أَهْواءَکُمْ قَدْ ضَلَلْتُ إِذاً وَ ما أَنَا مِنَ الْمُهْتَدِینَ (انعام: ۵۶)

بگو: من از پرستش کسانی که غیر از خدا می‌خوانید، نهی شده‌ام! بگو: من از هوی و هوس‌های شما، پیروی نمی‌کنم؛ اگر چنین کنم، گمراه شده‌ام؛ و از هدایت‌یافتگان نخواهم بود!