نوجوان و توحید صفحه 24

را ببینند. حضرت موسی، آنان را بالای صخره بلندی برد، ولی آنها با شنیدن صدای صاعقه آسمانی بی هوش شدند. پس از به هوش آمدن، گرچه بر خواستشان پافشاری نکردند، ولی همواره دوست داشتند روزی خدا را ببینند. شماری از مسلمانان، با اثرپذیری از آموزه های دین یهود باور داشتند که می توان خدا را مشاهده کرد و دست کم پیامبر اسلام می تواند خدا را با چشم ببیند.

این خبر هنوز در میان مسلمانان جایگاه خود را حفظ و ذهن آنان را به خود مشغول کرده بود، ولی از آنجا که با باورهای مسلمانان سازگار نبود، کسی نمی توانست نزد امام صادق علیه السلام برود و درباره این موضوع با آن حضرت سخن بگوید. معاویه بن وهب از کسانی بود که برای کسب دانشِ بیش تر، به هر سختی تن می داد. معاویه وقتی این خبر را شنید. لحظه ای درنگ نکرد و راه منزل امام صادق علیه السلام را در پیش گرفت. خود را به آنجا رساند و در زد. خدمتگزار، در را گشود، معاویه اجازه ورود خواست. پس از سلام، در برابر امام صادق علیه السلام نشست و چنین گفت: ای پسر رسول خدا، خبری شنیده ام. آمده ام درباره آن با شما سخن بگویم. شنیده ام پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله خدا را دیده است. پیامبر، او را به چه شکل و صورتی دیده است؟ در حدیث دیگری شنیده ام که مؤمنان در بهشت، خدا را می بینند. آنان چگونه خدا را می بینند؟

امام صادق علیه السلام با شنیدن این خبر، لبخندی زد و سپس به معاویه رو کرد و فرمود: ای معاویه! برای یک مرد چقدر زشت است که هفتاد یا هشتاد سال از خدا عمر بگیرد و در مِلک خدا زندگی کند و از نعمت های او بهره مند شود، ولی خدا را آن گونه که شایسته است،