نوجوان و توحید صفحه 38

مرد دانشمند نیز با حوصله فراوان، دلیل های گوناگون دیگری آورد و در پایان حرف هایش گفت: عقب ماندگی افراد هوشیار، تنگدستی افراد هنرمند و سخنور و بیماری طبیبان.(1)

نشان می دهد که این جهان، جهان فقر و نیاز است. انسان با همه پیشرفتی که داشته، باز نمی تواند خود را بی نیاز ببیند.

ب) برهان حدوث

دوران امام صادق علیه السلام زمان شکوفایی دانش مسلمانان بود. افراد با پرسش های گوناگون نزد آن حضرت می رفتند و پاسخ شان را می گرفتند. در میان پرسشگران، منکران خداوند نیز دیده می شدند.

ابن مقفّع و ابن ابی الْعَوجاء، دو تن از همین منکران خدا بودند. آن دو در بحث و مناظره هایشان همیشه بر حریف خود پیروز می شدند. آن روز کنار خانه کعبه با هم سخن می گفتند. روزی امام صادق علیه السلام را دیدند که مشغول طواف بود. آن حضرت تنها کسی بود که این دو از مناظره و بحث و جدل با او بیمناک بودند، ابن مقفّع در حالی که به امام اشاره می کرد، به ابن ابی العوجاء گفت:

تنها آن شیخ را شایسته می بینم، ولی دیگران که این جا طواف می کنند، از انسانیت به دورند؛ زیرا همگی نادانند.

_ چگونه است که تنها از برتری ها و دانش او سخن می گویی؟

_ زیرا با او ملاقات کرده ام. می دانستم که وجودش سرشار از علم و دانایی است. همان چیزی که دیگران از آن بی بهره اند.

_ باید نزد او بروم و با او مناظره کنم تا دروغ بودن سخنانت را به تو