- دیباچه 1
- اشاره 5
- اشاره 6
- جهان بینی مادی و الهی 7
- اشاره 7
- اشاره 9
- 1. شناخت حسی 9
- انواع شناخت 9
- 3. شناخت شهودی 11
- 4. شناخت عقلی 12
- اشاره 14
- 1. کینه توزی و نادانی 14
- موانع شناخت 14
- 2. هواپرستی 15
- اشاره 17
- ضرورت فراگیری اصول عقاید 17
- لزوم یقین در اصول عقاید 18
- اشاره 23
- ضرورت خداشناسی 23
- اصلی ترین شناخت 25
- خودشناسی مقدمه خداشناسی 26
- اشاره 27
- 1. دلیل فطرت 27
- اشاره 27
- دلایل خداشناسی 27
- فطرت توحیدی در روایت 29
- علت فاعلی 31
- علت غایی 32
- 2. دلیل نظم 33
- اشاره 33
- علت و معلول 35
- اشاره 37
- 3. دلایل عقلی 37
- الف) برهان صدیقین 37
- ب) برهان حدوث 38
- خدا در آیین یهود 42
- خدا در آیین مسیح 45
- اشاره 49
- اشاره 52
- ب) علم 52
- الف) کمال مطلق 52
- ج) حکمت 53
- د) قدیم بودن 55
- ه) اول و آخر بودن 56
- ز) قدرت 57
- ح) اراده 59
- ط) خشنودی و خشم 60
- ی) حضور همیشگی 61
- ک) حاضر و ناظر بودن 63
- 2. صفات سلبی 64
- اشاره 64
- الف) بی جهت و مکان بودن 65
- ب) دیده نشدن 66
- اشاره 68
- اشاره 70
- یگانگی خدا 71
- وحدت عددی و حقیقی 72
- 1. توحید ذاتی 72
- اشاره 72
- اشاره 72
- اقسام توحید 72
- دلیل تمانع 73
- توحید ذاتی در قرآن 75
- توحید ذاتی در روایات 76
- 2. توحید صفاتی 77
- اشاره 78
- 3. توحید افعالی 78
- الف) توحید در خالقیت 78
- 4. توحید در تشریع و قانون گذاری 81
- اشاره 83
- 5. توحید عملی 83
- الف) توحید در اندیشه 83
- ب) توحید در عبادت 84
- ج) توحید در اطاعت 86
- د) توحید در استعانت 87
- ه) توحید در توکل 89
- توحید ابراهیم 93
- اشاره 93
- توحید مسیح 97
- توحید حضرت محمد صلی الله علیه و آله 102
- 1. شرک ذاتی 104
- اشاره 104
- انواع شرک 104
- اشاره 104
- 4. شرک در ربوبیت 108
- 5. شرک در عبادت 109
- 1. هوای نفس 113
- عوامل گرایش به شرک و پی آمدهای آن 113
- اشاره 113
- 2. دل بستگی ها 114
- 3. سودجویی 115
- 4. وسوسه های شیطان 116
- پی آمدهای شرک 118
1. صفات ثبوتی
اشاره
1. صفات ثبوتی
زیر فصل ها
الف) کمال مطلق
ب) علم
ج) حکمت
د) قدیم بودن
ه) اول و آخر بودن
ز) قدرت
ح) اراده
ط) خشنودی و خشم
ی) حضور همیشگی
ک) حاضر و ناظر بودن
الف) کمال مطلق
شاگردان بسیاری با ادب و احترام نزد استاد نشسته بودند. پیش از آنکه استاد سخن بگوید، شاگردان، درس گذشته را مرور می کردند. سخن از توحید و خداشناسی بود. در ادامه، از بزرگی خالق هستی سخن به میان آمد. یکی از شاگردان که نزدیک امام نشسته بود، برای بیان بزرگی خداوند گفت: اللّه اکبر؛ یعنی خدا بزرگ تر است. امام صادق علیه السلام ، سخن او را درباره خداوند شنید. خواست این جمله را خوب تبیین کند. بنابراین، آن شخص پرسید: خدا از چه چیز بزرگ تر است؟ او گفت: خدا از همه چیز بزرگ تر است، از هر چه که تصور کنیم. امام فرمود: تو با این تعریف از اللّه اکبر، وجود خدا را محدود کردی؛ چون او را با چیزهای محدود قیاس کردی. وی گفت: پس این جمله را چگونه معنی کنم؟ امام پاسخ داد: در معنی اللّه اکبر بگو: خدا بزرگ تر از آن است که توصیف شود.(1)
ب) علم
او یک یهودی متعصب بود و همواره می کوشید تا با سخنانش، مسلمانان را به تردید وادارد. او توانسته بود شماری را به سوی خود جذب کند و من که یک مسلمان معتقد بودم، سخنانش را بی پاسخ نمی گذاشتم. شبهه هایی که او بیان می کرد، گرچه عاقلانه نبود، ولی برای تردید مردمِ عادی، کافی بود.
آخرین باری که با او روبه رو شدم، از من پرسید: آیا معنای سرّ را
1- 1 . همان، ص 117.