نوجوان و توحید صفحه 60

الهی قدیم می دانی، آیا برای خود دلیلی داری؟ آن را برایم بیان کن.

عاصم بن حمید، یکی از شاگردان امام صادق علیه السلام که منتظر چنین لحظه ای بود، گفت: من نیز چون تو از شیعیان و پیروان امام صادق علیه السلام هستم. من برای سخن خود دلیل دارم، ولی تو که این چنین بر سخن خود پای می فشاری، چه دلیلی داری؟ مرد گفت: من دلیلی ندارم، ولی پس از اندیشیدن، بر اساس برداشت شخصی چنین ادعای کردم.

عاصم ادامه داد: بهتر است درباره ذات و صفت های الهی، اظهار نظری نکنی، مگر آنکه در کتاب خدا دیده باشی یا از پیامبر و امامی نقل شده باشد. مرد به اشتباه خود پی بُرد و منتظر ماند تا عاصم، دلیل خود را بیان کند.

عاصم نیز روایتی را که از امام صادق علیه السلام شنیده بود، نقل کرد و گفت: من روزی نزد امام صادق علیه السلام رفتم و از چگونگی اراده الهی پرسیدم که آیا این صفت از قدیم با ذات الهی بوده یا بعدها حادث شده و به وجود آمده است؟ امام صادق علیه السلام در پاسخ فرمود: خداوند از ازل دانا و توانا بوده، پس آنچه را که می خواست، اراده می کرد.(1) [و محقق می شد؛ یعنی اراده نیز از قدیم با ذات الهی بوده است].

ط) خشنودی و خشم

خشنودی و خشم، دو صفت مخالف، آن هم در وجود خدا. آیا چنین چیزی امکان دارد؟! این پرسش، بهانه خوبی بود تا آن مرد که خدا را انکار می کرد، نزد امام صادق علیه السلام برود و به خدایی که او باور دارد و در پی شناساندن آن است، ایراد بگیرد. مرد با شتاب، خود را به امام صادق