نوجوان و توحید صفحه 80

ب) توحید در ربوبیت

او یکی از شاگردان امام صادق علیه السلام بود. علاوه بر رابطه استاد و شاگردی، به خانه امام می رفت و در همه مسائل، از نظر ایشان بهره مند می شد. او بیش از دیگران خود را مدیون امام می دانست؛ زیرا تا مدتی پیش، هشام، عضو یکی از فرقه های گمراه آن زمان بود، ولی با راهنمایی امام صادق علیه السلام توانست از اندیشه های باطل آن فرقه، رها شود و در شمار یکی از یاران برجسته امام قرار گیرد.

هر روز در مجلس درس امام حاضر می شد و وجودش را که تشنه دانش و آگاهی بود، از سرچشمه نیکی ها سیراب می کرد. مدتی از آن زمان می گذشت. او خود دیگر استاد برجسته و مشهوری شده بود و شاگردان بسیاری داشت. امام صادق علیه السلام نیز با اعتماد کامل، از او می خواست تا بسیاری از شبهه های دیگران را پاسخ دهد و حتی با منکران خدا به مناظره بپردازد. از مناظره ها همیشه سربلند بیرون می آمد و می کوشید تا روز به روز بر دانشش بیافزاید تا در مناظره های بعدی دچار ضعف و سستی نگردد.

آن روز هشام بن حکم، زودتر از دیگر شاگردان به مجلس درس امام صادق آمد. امام از چهره او دانست مثل همیشه پرسشی دارد و منتظر اجازه است تا آن را مطرح کند. امام به او فرمود: اگر پرسشی داری بازگو کن. هشام گفت: مولای من! چه دلیلی بر یگانگی خداوند وجود دارد؟

حضرت فرمود:

پیوستگی و انسجام تدبیر جهان و کامل بودن آفرینش، آن گونه که خداوند فرموده است: «اگر در آسمان و زمین، خدایانی جز من بودند، جهان به فساد