- بسم الله الرحمن الرحیم 1
- 2. ارزش معرفت خدا در مقایسه با سایر معارف 2
- 3. معرفت خدا، هدف خلقت 2
- 4. معرفت خدا، مایۀ سکون و آرامش 3
- فطری بودن معرفت خدا 4
- تفاوت معنایی علم و معرفت 4
- 1. معنای لغوی فطرت 4
- 2. فطری بودن معرفت خدا در قرآن کریم 5
- 3. فطری بودن معرفت خدا در روایات 8
- 1. عالم ارواح 12
- اشاره 12
- مواقف اعطای معرفت خدا به انسان 12
- 2. عالم ذرّ 14
- خودآزمایی 22
- اشاره 23
- درس دوم: معرفت خدا به خدا 23
- معرفت خدا به خدا 24
- معرفت خدا به خدا، همان معرفت فطری 27
- امتناع معرفت خدا به خلق (غیرخدا) 27
- معرّفی خدا به واسطۀ اسماء الهی 29
- روایات به ظاهر مخالف با روایات معرفه الله بالله 30
- اشاره 33
- معرفت صنع خداست 33
- الف) آیات قرآن کریم 34
- ب) روایات معصومین (علیهم السّلام) 36
- مراتب معرفت 39
- روایات به ظاهر مخالف با این که معرفت، صنع خداست 40
- حلّ تعارض ظاهری و جمع بندی میان این دو گروه از روایات 42
- انسداد راه معرفت خدا از سوی بندگان 44
- نقش عقل در معرفت خداوند 46
- نقش پیامبران و اوصیا در معرفت خدا 47
- خودآزمایی 49
- اشاره 50
- درس سوم: توحید و اسماء و صفات 50
- توحید 51
- انواع توحید 52
- اشاره 52
- 1. توحید ذاتی 53
- 2. توحید صفاتی 54
- 3. توحید افعالی 55
- 4. توحید عبادی 56
- اسماء و صفات 57
- 1. معنای لغوی اسم و صفت 57
- 2. معنای اسم و صفت در روایات اهل بیت (علیهم السّلام) 58
- نکتۀ نخست 59
- 3. بررسی روایات مربوط به اسماء و صفات 59
- اشاره 59
- نکتۀ دوم 60
- نکتۀ سوم 62
- نکتۀ چهارم 63
- نکتۀ پنجم 65
- نکتۀ ششم 66
- خودآزمایی 69
- منابع و مآخذ 70
- الملخّص 74
- BOOK SUMMARY 75
- Oneness of Allah 76
- بسم الله الرحمن الرحیم 77
- infopalermalmohammad.com In the Name of Allah, the Compassionate, the Merciful 78
نمود و از انسان ها نسبت به بندگی خدای تعالی و همچنین اطاعت از انبیا و اولیای الهی عهد و پیمان گرفت. پس از این، همۀ ذرّیّه حضرت آدم (علیه السّلام) دوباره در پشت او جمع شدند تا در اصلاب و ارحام جاری گردند و هر یک در زمانی که از پیش برایش مقدّر شده، به این دنیا وارد گردد. خداوند متعال در قرآن کریم در مورد عالم ذرّ چنین می فرماید:
«وَإِذْ أَخَذَ رَبُّکَ مِنْ بَنِی آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّیَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَی أَنْفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّکُمْ قَالُوا بَلَی شَهِدْنَا أَنْ تَقُولُوا یَوْمَ الْقِیَامَهِ إِنَّا کُنَّا عَنْ هَذَا غَافِلِینَ *أَوْ تَقُولُوا إِنَّمَا أَشْرَکَ آبَاؤُنَا مِنْ قَبْلُ وَکُنَّا ذُرِّیَّهً مِنْ بَعْدِهِمْ أَفَتُهْلِکُنَا بِمَا فَعَلَ الْمُبْطِلُونَ »(1) ؛ و یادآور زمانی را که خداوند از فرزندان آدم، از پشتشان ، ذرّیّه آن ها را بیرون آورد و آنان را بر خودشان گواه گرفت که آیا من خداوندگارتان نیستم؟ گفتند: چرا، شهادت می دهیم.
تا اینکه روز قیامت نگویید ما از این غافل بودیم؛ یا بگویید همانا پدران ما پیش از ما مشرک شدند وما فرزندانی بعد از آن ها هستیم. آیا ما را به سبب آنچه باطل گرایان انجام داده اند، هلاک می کنی؟
طبق این آیۀ شریفه، خدای متعال هنگام اخراج ذرّیّه حضرت آدم (علیه السّلام) از پشت آن حضرت، معیّن فرموده بود که هر کدام از فرزندان حضرت آدم (علیه السّلام) قرار است در کدام صلب قرار گیرد،
1- سورۀ اعراف (7)، آیات 172-173.