- بسم الله الرحمن الرحیم 1
- 2. ارزش معرفت خدا در مقایسه با سایر معارف 2
- 3. معرفت خدا، هدف خلقت 2
- 4. معرفت خدا، مایۀ سکون و آرامش 3
- تفاوت معنایی علم و معرفت 4
- 1. معنای لغوی فطرت 4
- فطری بودن معرفت خدا 4
- 2. فطری بودن معرفت خدا در قرآن کریم 5
- 3. فطری بودن معرفت خدا در روایات 8
- 1. عالم ارواح 12
- اشاره 12
- مواقف اعطای معرفت خدا به انسان 12
- 2. عالم ذرّ 14
- خودآزمایی 22
- اشاره 23
- درس دوم: معرفت خدا به خدا 23
- معرفت خدا به خدا 24
- امتناع معرفت خدا به خلق (غیرخدا) 27
- معرفت خدا به خدا، همان معرفت فطری 27
- معرّفی خدا به واسطۀ اسماء الهی 29
- روایات به ظاهر مخالف با روایات معرفه الله بالله 30
- اشاره 33
- معرفت صنع خداست 33
- الف) آیات قرآن کریم 34
- ب) روایات معصومین (علیهم السّلام) 36
- مراتب معرفت 39
- روایات به ظاهر مخالف با این که معرفت، صنع خداست 40
- حلّ تعارض ظاهری و جمع بندی میان این دو گروه از روایات 42
- انسداد راه معرفت خدا از سوی بندگان 44
- نقش عقل در معرفت خداوند 46
- نقش پیامبران و اوصیا در معرفت خدا 47
- خودآزمایی 49
- درس سوم: توحید و اسماء و صفات 50
- اشاره 50
- توحید 51
- انواع توحید 52
- اشاره 52
- 1. توحید ذاتی 53
- 2. توحید صفاتی 54
- 3. توحید افعالی 55
- 4. توحید عبادی 56
- 1. معنای لغوی اسم و صفت 57
- اسماء و صفات 57
- 2. معنای اسم و صفت در روایات اهل بیت (علیهم السّلام) 58
- نکتۀ نخست 59
- 3. بررسی روایات مربوط به اسماء و صفات 59
- اشاره 59
- نکتۀ دوم 60
- نکتۀ سوم 62
- نکتۀ چهارم 63
- نکتۀ پنجم 65
- نکتۀ ششم 66
- خودآزمایی 69
- منابع و مآخذ 70
- الملخّص 74
- BOOK SUMMARY 75
- Oneness of Allah 76
- بسم الله الرحمن الرحیم 77
- infopalermalmohammad.com In the Name of Allah, the Compassionate, the Merciful 78
2. امام صادق (علیه السّلام) در تفسیر آیۀ پنجاه و ششم از سورۀ نجم(1) می فرمایند:
«إِنَّ اَللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی لَمَّا ذَرَأَ اَلْخَلْقَ فِی اَلذَّرِّ اَلْأَوَّلِ فَأَقَامَهُمْ صُفُوفاً قُدَّامَهُ، وَ بَعَثَ اَللَّهُ مُحَمَّداً صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ فَآمَنَ بِهِ قَوْمٌ وَ أَنْکَرَهُ قَوْمٌ، فَقَالَ اَللَّهُ «هٰذٰا نَذِیرٌ مِنَ اَلنُّذُرِ اَلْأُولیٰ» یَعْنِی بِهِ مُحَمَّداً صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ حَیْثُ دَعَاهُمْ إِلَی اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِی اَلذَّرِّ اَلْأَوَّلِ» . (2) همانا خداوند متعال آنگاه که خلق را در ذرّ اوّل خلق کرد، آن ها را پیش خود در صف هایی قرار داد و پیامبر(صلّی الله علیه وآله) را بر آنان مبعوث کرد. پس گروهی ایمان آوردند و گروهی انکارش کردند. خدای بزرگ می فرماید: «این انذاری است از انذارهای پیشین). مراد خداوند از این آیۀ، پیامبر(صلّی الله علیه وآله) است که در ذرّ اوّل آنان را به خدا خواند.
نکتۀ قابل توجّه در مورد این روایت، آن است که: از این حدیث شریف و ظاهر برخی دیگر از روایات می توان چنین استفاده کرد که عالم ذرّ، بیش از یک بار محقّق گشته است.
3. امام باقر (علیه السّلام) در ضمن تفسیر آیۀ پنجم از سوره حج(3)،
1- «هَذَا نَذِیرٌ مِنَ النُّذُرِ الْأُولَی » ؛ این پیامبر، بیم دهنده ای از بیم دهندگان پیشین است!
2- تفسیر قمی، ج2، ص340؛ بحار الأنوار، ج 5، ص 234.
3- «یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنْ کُنْتُمْ فِی رَیْبٍ مِنَ الْبَعْثِ فَإِنَّا خَلَقْنَاکُمْ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَهٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَهٍ ثُمَّ مِنْ مُضْغَهٍ مُخَلَّقَهٍ وَغَیْرِ مُخَلَّقَهٍ » ؛ ای مردم! اگر در رستاخیز شک دارید، (به این نکته توجّه کنید که:) ما شما را از خاک آفریدیم، سپس از نطفه، و بعد از خون بسته شده، سپس از « مضغه» [= چیزی شبیه گوشت جویده شده).