- بسم الله الرحمن الرحیم 1
- 2. ارزش معرفت خدا در مقایسه با سایر معارف 2
- 3. معرفت خدا، هدف خلقت 2
- 4. معرفت خدا، مایۀ سکون و آرامش 3
- 1. معنای لغوی فطرت 4
- فطری بودن معرفت خدا 4
- تفاوت معنایی علم و معرفت 4
- 2. فطری بودن معرفت خدا در قرآن کریم 5
- 3. فطری بودن معرفت خدا در روایات 8
- 1. عالم ارواح 12
- اشاره 12
- مواقف اعطای معرفت خدا به انسان 12
- 2. عالم ذرّ 14
- خودآزمایی 22
- اشاره 23
- درس دوم: معرفت خدا به خدا 23
- معرفت خدا به خدا 24
- امتناع معرفت خدا به خلق (غیرخدا) 27
- معرفت خدا به خدا، همان معرفت فطری 27
- معرّفی خدا به واسطۀ اسماء الهی 29
- روایات به ظاهر مخالف با روایات معرفه الله بالله 30
- اشاره 33
- معرفت صنع خداست 33
- الف) آیات قرآن کریم 34
- ب) روایات معصومین (علیهم السّلام) 36
- مراتب معرفت 39
- روایات به ظاهر مخالف با این که معرفت، صنع خداست 40
- حلّ تعارض ظاهری و جمع بندی میان این دو گروه از روایات 42
- انسداد راه معرفت خدا از سوی بندگان 44
- نقش عقل در معرفت خداوند 46
- نقش پیامبران و اوصیا در معرفت خدا 47
- خودآزمایی 49
- اشاره 50
- درس سوم: توحید و اسماء و صفات 50
- توحید 51
- انواع توحید 52
- اشاره 52
- 1. توحید ذاتی 53
- 2. توحید صفاتی 54
- 3. توحید افعالی 55
- 4. توحید عبادی 56
- اسماء و صفات 57
- 1. معنای لغوی اسم و صفت 57
- 2. معنای اسم و صفت در روایات اهل بیت (علیهم السّلام) 58
- نکتۀ نخست 59
- 3. بررسی روایات مربوط به اسماء و صفات 59
- اشاره 59
- نکتۀ دوم 60
- نکتۀ سوم 62
- نکتۀ چهارم 63
- نکتۀ پنجم 65
- نکتۀ ششم 66
- خودآزمایی 69
- منابع و مآخذ 70
- الملخّص 74
- BOOK SUMMARY 75
- Oneness of Allah 76
- بسم الله الرحمن الرحیم 77
- infopalermalmohammad.com In the Name of Allah, the Compassionate, the Merciful 78
فَإِنْ قَالُوا فَأَنْتُمُ اَلْآنَ تَصِفُونَ مِنْ قُصُورِ اَلْعِلْمِ عَنْهُ وَصْفاً حَتَّی کَأَنَّهُ غَیْرُ مَعْلُومٍ. قِیلَ لَهُمْ هُوَ کَذَلِکَ مِنْ جِهَهٍ إِذَا رَامَ اَلْعَقْلُ مَعْرِفَهَ کُنْهِهِ وَ اَلْإِحَاطَهَ بِهِ وَ هُوَ مِنْ جِهَهٍ أُخْرَی أَقْرَبُ مِنْ کُلِّ قَرِیبٍ إِذَا اِسْتَدَلَّ عَلَیْهِ بِالدَّلاَئِلِ اَلشَّافِیَهِ فَهُوَ مِنْ جِهَهٍ کَالْوَاضِحِ لاَ یَخْفَی عَلَی أَحَدٍ وَ هُوَ مِنْ جِهَهٍ کَالْغَامِضِ لاَ یُدْرِکُهُ أَحَدٌ وَ کَذَلِکَ اَلْعَقْلُ أَیْضاً ظَاهِرٌ (بِشَوَاهِدِهِ) وَ مَسْتُورٌ بِذَاتِهِ.(1) اگربگویند: شما قصور بشر را از رسیدن به خدا چنان توصیف کردید که گویا انسان خدا را به هیچ وجه نمی تواند بشناسد، در جواب گفته می شود. این سخن از این جهت درست است که انسان به عقل خویش بخواهد به کنه او راه یابد و بر او احاطۀ علمی داشته باشد، ولی خدا از جهت دیگر از هر چیزی به انسان نزدیک تر است . و آن وقتی است که به دلیل های صحیح به او راهنمایی گردد. پس او از جهتی واضح و روشن است که بر کسی پوشیده نیست و از جهتی غامض و دشوار است که کسی درکش نمی کند. و عقل نیز همین طور است؛ به شواهدش ظاهر است، ولی ذاتاً مستور است.
معرفت صنع خداست
اشاره
همان طور که پیش از این بیان شد، هرآنچه به خودی خود توسّط قوای ادراکی انسان شناخته شود، خدا نیست و راه
1- توحید مفضّل، ص180؛ بحار الأنوار، ج 3، ص149.