خلاصه دروس عقاید: توحید صفحه 34

انحصاری شناخت خدای متعال ، آن است که او خودش را به بندگانش بشناساند. اکنون در پی بیان این نکته هستیم که طبق آیات قرآن کریم و روایات معصومین (علیهم السّلام)، به عهدۀ خداوند متعال است که معرفت خویش را به بندگانش عطا نماید. در برابر این تعریف خدای تعالی، وظیفه ای که فعل اختیاری بندگان بوده و به آن مکلّف شده اند، تسلیم و تصدیق قلبی و زبانی می باشد که در برخی از روایات، از آن به «معرفت» تعبیر شده است.

بررسی این موضوع را در دو قسمت پی می گیریم:

الف) آیات قرآن کریم

«إِنَّ عَلَیْنَا لَلْهُدَی »(1)؛ هدایت منحصراً به عهدۀ ما است.

«إِنَّکَ لَا تَهْدِی مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَکِنَّ اللَّهَ یَهْدِی مَنْ یَشَاءُ »(2) ، تو نمی توانی هرکه را دوست می داری و [می خواهی] هدایت کنی، بلکه خداست که هرکه را بخواهد هدایت می کند.

«لَیْسَ عَلَیْکَ هُدَاهُمْ وَلَکِنَّ اللَّهَ یَهْدِی مَنْ یَشَاءُ »(3)؛ هدایت آن ها به عهدۀ تو نیست، بلکه خداست که هر کس را بخواهد هدایت می کند .

1- سورۀ لیل (92)، آیۀ 12.
2- سورۀ قصص(28)، آیۀ 56.
3- سورۀ بقره(2)، آیۀ 272.