مبانی قرآنی خطبه ی فدکیه جلد 3 صفحه 168

قرآن کریم می فرماید: (هُوَ الْمَلِکُ الْقُدُّوسُ السَّلامُ...)1

از طرفی در نیایش آن ذات مقدس چنین زمزمه می شود: « أللّهُمَّ أنتَ السلام و مِنکَ السلام، و لک السلام و إلیکَ یعُودُ السلام ».(1)

علی علیه السلام و ذریه معصومش علیهم السلام مظهر کامل و بارز سلام خدایند. توضیح اینکه رسول خدا صلی الله علیه و آله در سفر معراج، صفوفی از فرشتگان و پیامبران را زیارت کرد و به آنان سلام کرد. خداوند متعال در پاسخ سلام رسول خود فرمود: « أَنَّ السَّلَامَ وَ التَّحِیَّهَ وَ الرَّحْمَهَ وَ الْبَرَکَاتِ أَنْتَ وَ ذُرِّیَّتُکَ ؛ (2) تو و ذرّیه تو سلام، تحیت، رحمت و برکات هستید».

همچنین آن حضرت جلوه اعظم «بِرّ» خداست و آبشار فیض و نیکوکاری از ملکوت وجودش جاری است. قرآن کریم نیز به این نام مبارک اشاره کرده است: (إِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِیمُ) .(3)

در واقع مظهر کامل «برّ» علی علیه السلام و سایر امامان معصوم علیهم السلام می باشند. آنان ریشه و اساس نیکوکاری اند و در زیارتشان با عنوان « وَ عناصر الابرار » (4) ستوده و تجلیل می گردند.

جایگاه اهل بیت در کلام مولای متقیان

در تبیین و توصیف این ذوات معصوم علیهم السلام از زبان علی علیه السلام - که لسان خدا و قرآن ناطق است - می توان به این موارد اشاره کرد:

1. « مَوْضِعُ سِرِّهِ و لَجَاُ أمرِهِ وَ عَیبَهُ عِلْمِهِ ...»؛ راز پیامبر به آنها سپرده شده و هر که به آنان پناه برد به حق راه برده است. مخزن علم پیامبرند و احکام شریعت او را بیانگرند و قرآن و سنت، نزد آنان در امان است. چون کوهِ افراشته، دین را نگهبان اند و پشت اسلام به آنها راست و ثابت و پابرجاست.(5)

1- (2) مفاتیح الجنان، تعقیبات مشترکه، ص 31.
2- (3) اصول کافی، ج 3، ص 486.
3- (4) سوره طور، آیه 28.
4- (5) مفاتیح الجنان، زیارت جامعه، ص 823.
5- (6) نهج البلاغه، خطبه 2، ص 9.