مبانی قرآنی خطبه ی فدکیه جلد 3 صفحه 430

آن حضرت در جمله ای کوتاه در تعریف بهشت فرمود:

« الشّبرُ فی الجنه خیرٌ من الدنیا و ما فیها ؛ (1) وجبی از بهشت از دنیا و آنچه در آن است بهتر است».

نعمت های خلد برین در بیان امیرالمؤمنین علیه السلام نیز چنین ستوده شده:

فَلَوْ رَمَیْتَ بِبَصَرِ قَلْبَکَ نَحْوَ ما یوصَفُ لَکَ مِنْها، لَعَزَفَتْ نَفْسُکَ عَنْ بَدَایِع مَا اخرِجَ إلَی الدُّنیَا مِنْ شَهَواتِها وَ لَذّاتِها ...؛ و اگر به دیده دل بنگری بدانچه از بهشت برایت ستایند، دل برکنی از آنچه در دنیاست، هر چند بدیع و زیباست، از خواهش های نفسانی و خوشی های زندگانی، و منظره های آراسته، و بیندیشی در جنبش کناره های جویباران، و در آویختن خوشه های لؤلؤ آبدار بر شاخه های آن درختانی که ریشه های آن در پشته های مشک نهان است، و رسته بر شاخسار؛ و رُستن این میوه های گونه گون در غلاف ها و پوشش های درون.

شاخه ها بدون رنج خم گردد و چنانکه چیننده آن خواهد در دسترس او بود، گروهی به گرد کاخ هایشان گردند و آنان را از عسل های پاکیزه و شراب های پالوده دهند. مردمی باشند که بخشش - الهی - به آنان پیوسته بود تا در خانه قرار بار گشودند و از رنج سفرها آسودند.(2)

آن حضرت در خطبه ای دیگر می فرماید:

...خَلَقْتَ داراً وَ جَعَلْتَ فِیهَا مَأدَبَهً: مَشْرَباً وَ مَطْعَماً و أزْوَاجاً ...؛ ستودن تو راست که خانه ای آفریدی و خوانی گستردی؛ نوشیدنی و خوردنی و جفت ها و خدمتکاران در آن فراهم آوردی؛ و کاخ ها و نهرهای روان و کشتزارها و میوه های فراوان. سپس دعوت کننده - پیامبران - فرستادی تا بندگانت را بدان خانه بخواند، خانه ای که به آسایش در آن بماند.(3)

و نیز آن حضرت فرمود: «اما اطاعت پیشگان، پاداش آنان را جوار خود ارزانی دارد و در

1- (1) همان، ص 86.
2- (2) نهج البلاغه، خطبه 165، صص 171-172.
3- (3) همان، خطبه 109، صص 103-104.