مبانی قرآنی خطبه ی فدکیه جلد 3 صفحه 75

جامعه شناسان و روانکاوان نیز به این نقش مثبت و سازنده دین توجه کرده اند. دکتر «بیل» در پیامی به جهانیان، مردم را به داشتن نگاه مثبت فراخوانده و گفته است: «با اطمینان به نفس، شور و حرارت و نگرش مثبت و کمک پروردگار می توانید مشکلات شخصی خود را حل نمایید».(1)

بنابراین در پرتو باور دینی، انسان در زمین، تنها نیست. بدون شک یکی از رنج ها و دردهای همیشگی انسان که پیوسته از آن رنج می برد تنهایی است؛ خواه تنهایی مصطلح که همنشینی ندارد یا تنهایی از آن جهت که جامعه او را درک نمی کند؛ چون امام معصوم علیه السلام و پیامبران الهی علیهم السلام که به این معنا همیشه تنها بودند.

دین و ایمان، نقش مهمی در زدودن انواع تنهایی ایفا می کند و انسان خداباور هیچ گاه احساس تنهایی نمی کند، چون خدا را با خود می داند؛ همان گونه که خداوند می فرماید:

(وَ هُوَ مَعَکُمْ أَیْنَ ما کُنْتُمْ)2

و نیز: (وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِیدِ) ؛(2)

(و ما از رگ گردن به او نزدیک تر هستیم).

از طرفی خدای متعال انیس و همنشین کسانی است که او را یاد می کنند: « إنّی جلیسُ مَن جالسنی و مونس لِمَن آنس بذکری ».(3)

خداست که انسان را به زندگی جاوید فرا می خواند(4) و از سرّ و پنهان او آگاه است(5) و یگانه ای بی همتاست که با علم،(6) قدرت،(7) و رحمت مطلق خود انسان را یاری می نماید.

1- (1) دین و چشم اندازهای نو، صص 127-128.
2- (3) سوره ق، آیه 16.
3- (4) بحارالانوار، ج 67، ص 26.
4- (5) سوره انفال، آیه 24.
5- (6) سوره طه، آیه 7.
6- (7) سوره مجادله، آیه 7.
7- (8) سوره بقره، آیه 106.