- مقدمه 2
- اشاره 4
- چهار گفتار پیرامون تجلّی توحید در نظام امامت 4
- گفتار اوّل: تجلّی توحید در رسالت انبیا 5
- گفتار دوم: تجلّی توحید در اسلام 13
- گفتار سوم: تجلّی توحید در نظام امامت 19
- گفتار چهارم: تجلّی توحید در امامت حضرت مهدی(علیه السلام) 36
- اشاره 45
- تعلیقات 45
- تعلیقه اوّل 46
- تعلیقه دوم 51
- تعلیقه سوم 59
- تعلیقه چهارم 71
- کتاب نامه 75
نظام کسرایی و انوشیروانی که در آن، پسر کفش گر باید از علم و سواد محروم باشد، نظام شرک است; امّا تفاوت استعدادها و در اثر آن، جابه جا شدن اعضا و افراد و طبقات و آزادی رشد و ابراز استعداد در هر میدان و مجال، نظام الهی و یا به عبارت دیگر، تقدیر الهی است.
البته طبقه بندی قانونی و محکوم بودن هر دسته از مردم که در طبقه خاص باشند، چنان که در نظام انوشیروانی بود، غلط است; امّا طبقه ای بودن جامعه به این معنی که بعضی مالک و صاحب اشیا و ابزاری باشند که دیگران به آن نیازمند باشند، مثلاً مالک کشتی، هواپیما، زمین، دکان و خانه باشند و آن ها را تحت شرایطی به عنوان اجاره یا مزارعه به دیگری واگذار نمایند، مشروع است.
این طبقاتی بودن جامعه، طبق آیات قرآن(1) و احادیث شریفه و نهج البلاغه مثل عهدنامه مالک اشتر،(2) به صراحت ثابت است.
1- . بقره، 253؛ نساء، 95؛ توبه، 100؛ زخرف، 32؛ حجرات، 13؛ نجم، 38 - 39؛ واقعه، 8 - 11.
2- . نهج البلاغه، نامه 53 (ج3، ص82-111).