- اشاره 1
- 1 . صحیح مسلم 5
- حدیث ثقلین با قرائت مشهور و مقبول 5
- 2 . سنن ترمذی 6
- 3 _ طبقات ابن سعد 7
- 5 _ مسند احمد حنبل 8
- 4 _ المصنَّف ابن أبی شیبه 8
- 6 _ سنن دارمی 9
- 8 _ الذّریه الطّاهره 10
- 7 _ خصائص نسائی 10
- 9 _ معجم طبرانی 11
- 10 _ مستدرک حاکم 13
- اشاره 18
- حدیث ثقلین با قرائت شاذّ و نادر 18
- 1 . امام مالک 19
- 2 . ابن هشام 21
- 3 . دار قطنی 22
- 4 . حاکم نیشابوری 23
- 5 . بیهقی 26
- 6 . ابن عبدالبرّ 27
- 7 . قاضی عیاض 29
- 8 . ابن خلدون 30
- 10 . متقی هندی 31
- 9 . سیوطی 31
- نقد و بررسی قرائت : کتاب اللّه و سنتی 33
3 . با سلسله اسنادش از « زید بن ارقم » از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله روایت کرده که فرمود :
إنّی تارکٌ فیکم الثَّقلین ، کتابَ اللّه وأهلَ بیتی ، وإنّهما لن یتفرّقا حتّی یردا
علیَّ الحوضَ ؛
من در میان شما دو چیز گرانبها گذاشتم : کتاب خدا و اهل بیتم ، که هرگز از
یکدیگر جدا نشوند ، تا در حوض کوثر بر من وارد شوند .(1)
* * *
این بود قطره ای از دریا ، اندکی از بسیار و مشتی از خروار ، که در کتب صحاح،
سنن ، مسانید ، معاجم و دیگر کتب پایه و مرجع اهل تسنّن ؛ قرائت مشهور ، مقبول ،
مستفیض ، بلکه متواتر « حدیث ثقلین » که در آن « عترت » و « اهل بیت » همسنگ قرآن
کریم بیان شده ، پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در موقف های حسّاس ، از جمله به هنگام بازگشت از
طائف در سال هشتم هجرت ، در روز عرفه در حجّه الوداع ، در روز عید غدیر در
سرزمین غدیرخم ، در آستانه ی ارتحال در مسجدالنّبی و در بستر مرگ ، در حضور
هزاران تن از اصحاب و یاران بیان فرموده و نوید داده که آنها هرگز از یکدیگر جدا
نمی شوند تا در حوض کوثر بر آن حضرت وارد شوند .
آنچه تقدیم گردید فقط به عنوان تبرّک و نمونه بود ، و اگر بخواهیم در منابع
حدیثی ، تفسیری ، رجالی ، تاریخی و کتب سیره و تراجم دنبال کنیم به دهها برابر
افزایش یافته ، به تدوین چندین مجلّد نیازمند خواهیم بود .
در کتاب شریف « نفحات الأزهار » حدیث شریف ثقلین مطابق قرائت صحیح و
مشهور از 187 طریق ، از منابع مورد اعتماد و استناد اهل سنت نقل شده و بررسی
سندی شده است .(2)
در بخش الحاقی آن که به قلم نادره زمان حضرت آیه اللّه حاج سید عبدالعزیز
طباطبائی قدس سره نگاشته شده ، از 126 طریق دیگر روایت شده است .(3)
1- [1] . همان ، ص 148 .
2- [2] . نفحات الأزهار فی خلاصه العبقات الأنوار ، سید علی میلانی ، نشر آلاء ، قم ، 1423 ق . ج 1 ، صص 210 _ 496 .
3- [3] . همان ، ج 2 ، صص 98 _ 221 .