حدیث ثقلین با دو قرائت صفحه 21

اوّلاً : سند ندارد .

ثانیاً : خود مالک آن را از نسخه های اخیر کتابش انداخته است .

ثالثاً : سیوطی این حدیث را از احادیث جعلی برشمرده است .(1)

رابعاً : ابن عبدالبرّ که کتاب « الموطَّأ » را مستندسازی کرده ، سندی برای آن پیدا

کرده ، که در سند آن « کثیر بن عبداللّه بن عمرو » قرار گرفته و او به هیچ وجه مورد اعتماد

نیست ، چنانکه در ضمن حدیث ششم به بررسی او خواهیم پرداخت .

خامساً : در این حدیث بر تمسّک به قرآن و سنّت تأکید شده ، در حالی که سنّت

پیامبراکرم  صلی الله علیه و آله توسّط متولّیان امر نقض شد ، چنانکه پس از حدیث دهم به طور

مشروح ارزیابی خواهیم نمود .

2 . ابن هشام

دوّمین منبعی که حدیث ثقلین را با قرائت شاذّ و نادر آورده ، کتاب : « السّیره

النّبویه » ابن هشام ، متوفّای 213 ق . می باشد ، که فرازی از خطبه ی پیامبر اکرم  صلی الله علیه و آله در

حجّه الوداع را چنین آورده است :

« وقد ترکت فیکم ما إن إعتصمتم به فلن تضلّوا أبداً ، أمراً بیّناً ، کتاب اللّه

وسنّه نبیه » ؛

من چیزی را در میان شما وانهادم که اگر به آن چنگ بزنید هرگز گمراه نمی شوید ،

آنْ امری روشن : کتاب خدا و سنّت پیامبرش می باشد .(2)

بررسی حدیث دوم :

این حدیث نیز قابل استناد و اعتماد نیست ، زیرا :