حدیث ثقلین با دو قرائت صفحه 23

نقل کرده به افراد مورد اعتماد نسبت داده است .(1)

3 ) بخاری : منکر الحدیث است .(2)

4 ) ابن معین : به چیزی نمی ارزد ، ثقه نیست و حدیثش نوشته نمی شود .

5 ) نسائی : ضعیف و متروک الحدیث است .

6 ) ابن عدی : با این همه احادیثی که نقل کرده ، کسی از او پیروی نکرده .

7 ) ترمذی : برخی از اهل علم درباره اش سخن ها گفته اند .

8 ) احمد حنبل : نمی دانم .

9 ) عقیلی : از هیچ یک از احادیثش نمی توان پیروی کرد .

10 ) ابن حبان : از افراد موثّق چیزهایی نقل می کند که شباهتی به روایت افراد

موثّق ندارد ، احتجاج به سخنان او جایز نیست .

11 ) ابونعیم : متروک است ، روایات منکر نقل می کند .(3)

12 ) ذهبی : ضعیف است(4) نمی توان به سخنانش احتجاج نمود .(5)

ثانیاً : در این حدیث پیشگویی شده که قرآن و سنت هرگز از یکدیگر جدا

نخواهند شد ، در حالی که به دست متولّیان امر ، سنّت پیامبر از قرآن جدا گردید .

در این رابطه به تفصیل سخن خواهیم گفت .

4 . حاکم نیشابوری

بعد از دارقطنی دوّمین کسی که حدیث ثقلین را با قرائت شاذّ و نادر آن روایت

1- [1] . الجرح و التّعدیل ، ج 4 ، ص 415 ، ابن أبی حاتم رازی ، تحقیق عبدالرحمن بن یحیی معلمی یمانی ، دار احیاء التراث العربی ، بیروت ، افست چاپ حیدرآباد دکن ، 1371 ق .
2- [2] . التاریخ الکبیر ، ج 4 ، ص 291 ، بخاری ، دار الکتب العلمیه ، بیروت ، 1407 ق . افست چاپ حیدرآباد دکن ، 1360 ق .
3- [3] . تهذیب التّهذیب ، ج 2 ، ص 540 ، ابن حجر عسقلانی ، دار احیاء التراث العربی ، بیروت ، 1412 ق .
4- [4] . میزان الاعتدال ، ج 2 ، ص 302 ، ذهبی ، تحقیق علی محمّدبجاوی ، دار الفکر ، بیروت ، افست چاپ مصر ، 1382 ق .
5- [5] . سیر أعلام النّبلاء ، ج 8 ، ص 180 ، ذهبی ، تحقیق شعیب أرنؤوط ، مؤسّسه الرّساله ، بیروت ، چاپ هشتم ، 1412 ق .