حدیث ثقلین با دو قرائت صفحه 24

کرده ، حاکم نیشابوری ، متوفّای 405 ق . است ، که در کتاب « المستدرک علی

الصّحیحین » آن را به دو طریق نقل کرده است :

1 ) با سلسله اسنادش از ابن عباس از پیامبر اکرم  صلی الله علیه و آله ، در فرازی از خطبه ی آن

حضرت در حجّه الوداع :

« یا أیّها النّاس ! إنّی قد ترکت فیکم ما إن إعتصمتم به فلن تضلّوا أبداً :

کتاب اللّه وسنّه نبیّه » ؛

هان ای مردمان ، من در میان شما چیزی را وانهادم که اگر به آن چنگ بزنید ، هرگز

گمراه نمی شوید : کتاب خدا و سنّت پیامبرش .(1)

بررسی این متن :

این متن نیز مورد اعتماد و استناد نیست ، زیرا :

« اسماعیل بن ابی اویس » در سند آن قرار گرفته ، که ابن حجر عسقلانی در مورد

او می نویسد :

1 ) ابن ابی خیثمه : او راستگو ولی سبک مغز است ، حدیث را نمی شناسد و راه

نقل آن را نمی داند .

2 ) معاویه بن صالح : او و پدرش هر دو ضعیف هستند .

3 ) ابن معین : او و پدرش هر دو حدیث را می دزدیدند ، او به دو پول نمی ارزد .

4 ) یحیی : حدیث را خلط می کرد و دروغ می بافت ، به چیزی نمی ارزد .

5 ) ابوحاتم : راستگو ولی خیره سر بود .

6 ) نسائی : ضعیف و غیرمورد اعتماد بود .

7 ) ابن عدی : از دائی اش ( مالک ) احادیث عجیب و غریبی نقل کرده ، که احدی از

او پیروی نکرده است .