- اشاره 1
- 1 . صحیح مسلم 5
- حدیث ثقلین با قرائت مشهور و مقبول 5
- 2 . سنن ترمذی 6
- 3 _ طبقات ابن سعد 7
- 5 _ مسند احمد حنبل 8
- 4 _ المصنَّف ابن أبی شیبه 8
- 6 _ سنن دارمی 9
- 8 _ الذّریه الطّاهره 10
- 7 _ خصائص نسائی 10
- 9 _ معجم طبرانی 11
- 10 _ مستدرک حاکم 13
- اشاره 18
- حدیث ثقلین با قرائت شاذّ و نادر 18
- 1 . امام مالک 19
- 2 . ابن هشام 21
- 3 . دار قطنی 22
- 4 . حاکم نیشابوری 23
- 5 . بیهقی 26
- 6 . ابن عبدالبرّ 27
- 7 . قاضی عیاض 29
- 8 . ابن خلدون 30
- 9 . سیوطی 31
- 10 . متقی هندی 31
- نقد و بررسی قرائت : کتاب اللّه و سنتی 33
بررسی سند این متن :
این متن و سند نیز قابل اعتماد و استناد نمی باشد ، زیرا :
اوّلاً : کثیر بن عبداللّه قرطبی در سند آن قرار گرفته که همه ی علمای رجال بر
ضعف او اتّفاق نظر دارند و اینک متن تعبیر بزرگان حوزه رجال :
1 ) احمد حنبل : منکر الحدیث است ، به چیزی نمی ارزد .
2 ) احمد حنبل به ابوخثیمه : چیزی از او روایت نکن .
3 ) ابن معین : ضعیف الحدیث است ، به چیزی نمی ارزد .
4 ) ابوداود : او یکی از دروغ گویان بود .
5 ) شافعی : وی یکی از دروغ پردازان بود .
6 ) ابوزرعه : سست حدیث بود .
7 ) ابوحاتم : استوار نبود .
8 ) نسائی : متروک الحدیث بود و مورد اعتماد نبود .
9 ) دار قطنی : متروک الحدیث بود .
10 ) ابن حبّان : متن نوشتاری ساختگی از پدرش ، از جدش روایت کرده ، که نقل
آن در کتاب جایز نیست ، مگر برای اظهار تعجّب .
11 ) مطرف : احدی از اصحاب ما از او حدیث نقل نمی کرد .
12 ) ابن عبدالبرّ : بر ضعف او اتّفاق نظر هست .(1)
ثانیاً : در این متن بر تمسّک به قرآن و سنّت تأکید شده که چنین امری از سوی
متولّیان امر اتّفاق نیفتاد .
ثالثاً : مطابق نقل ابن حجر ، خود ابن عبدالبرّ بر ضعیف بودن کثیر بن عبداللّه ادّعای
اجماع کرده است .(2)
1- [1] . تهذیب التّهذیب ، ج 4 ، ص 583 .
2- [2] . همان ، ص 584 .