- اشاره 1
- 1 . صحیح مسلم 5
- حدیث ثقلین با قرائت مشهور و مقبول 5
- 2 . سنن ترمذی 6
- 3 _ طبقات ابن سعد 7
- 5 _ مسند احمد حنبل 8
- 4 _ المصنَّف ابن أبی شیبه 8
- 6 _ سنن دارمی 9
- 8 _ الذّریه الطّاهره 10
- 7 _ خصائص نسائی 10
- 9 _ معجم طبرانی 11
- 10 _ مستدرک حاکم 13
- اشاره 18
- حدیث ثقلین با قرائت شاذّ و نادر 18
- 1 . امام مالک 19
- 2 . ابن هشام 21
- 3 . دار قطنی 22
- 4 . حاکم نیشابوری 23
- 5 . بیهقی 26
- 6 . ابن عبدالبرّ 27
- 7 . قاضی عیاض 29
- 8 . ابن خلدون 30
- 9 . سیوطی 31
- 10 . متقی هندی 31
- نقد و بررسی قرائت : کتاب اللّه و سنتی 33
2 ) الإبانه الکبری فی مسأله القرآن ، از عبیداللّه بن سعید بن حاتم(1) و ما نمی دانیم
که منظور از کتاب « الابانه » کدامین است .
ثالثاً : این کتابها به دست ما نرسیده و متّقی هندی نیز سند آنها را برای ما نقل
نکرده است .
رابعاً : مطابق نقل متّقی هندی ، خود صاحب « الابانه » بر این حدیث تعلیقه زده و
شگفتی خودش را از بودن چنین حدیثی ابراز کرده است .(2)
خامساً : متّقی هندی خود در کنزالعمال حدیث ثقلین را از ده ها منبع نقل کرده ، که
در همه آنها : « کتاب اللّه وعترتی » یا « کتاب اللّه واهل بیتی » آمده است .(3)
نقد و بررسی قرائت : کتاب اللّه و سنتی
از بررسی منابع حدیثی قرائت شاذّ و نادر « کتاب اللّه و سنتی » هر فرد باانصافی به
این نتیجه می رسد که این قرائت به هیچ وجه قابل اعتماد و استناد نمی باشد ، زیرا :
1 . تعبیر : « کتاب اللّه و سنتی » در صحیحین نیامده ، در حالی که : « کتاب اللّه و اهل
بیتی » در صحیح مسلم آمده است .(4)
2 . تعبیر : « کتاب اللّه و سنّتی » در هیچ یک از سنن چهارگانه نیامده ، در حالی که
تعبیر : « کتاب اللّه و عترتی اهل بیتی » در سنن ترمذی آمده است .(5)
3 . تعبیر : « کتاب اللّه و سنّتی » در شماری از منابع حدیثی چون : « الموطّأ » بدون
سند آمده(6) در حالی که قرائت مشهور : « کتاب اللّه وعترتی » در صحاح ، سنن ،
مسانید ، معاجم و دیگر منابع حدیثی با سندهای صحیح آمده ، که به چند نمونه ی آن
در همین گفتار اشاره کردیم .
1- [1] . معجم المؤلّفین ، ج 6 ، ص 58 و 239 ، عمر رضا کحّاله ، دار احیاء التّراث العربی ، بیروت ، 1376 ق .
2- [2] . کنز العمال ، ج 1 ، ص 188 .
3- [3] . همان ، ص 172 _ 188 .
4- [4] . صحیح مسلم ، ج 4 ، ص 1873 .
5- [5] . الجامع الصحیح ، ترمذی ، ج 5 ، ص 662 .
6- [6] . الموطّأ ، ج 2 ، ص 899 .