حدیث ثقلین با دو قرائت صفحه 34

4 . تعبیر : « کتاب اللّه و سنّتی » در هیچ منبعی با سند صحیح یا حسن نیامده ، بلکه با

سند ضعیف و باطل آمده ، چنانکه به تفصیل بیان شد و اینجا فقط اشاره می کنیم :

1 ) در سند دار قطنی : « صالح بن موسی » واقع شده ، که رجالیّون او را : ضعیف ،

متروک الحدیث ، منکر الحدیث ، غیر موثّق و غیرقابل اعتماد و احتجاج

دانسته اند .(1)

2 ) در سند حاکم : « اسماعیل بن ابی اویس » قرار گرفته ، که علمای رجال او را :

ضعیف ، خیره سر ، سبک مغز ، حدیث دزد ، رشوه بگیر ، دروغ پرداز ، خلط کننده و

معترف به جعل حدیث معرّفی کرده اند .(2)

3 ) در سند ابن عبدالبرّ : « کثیر بن عبداللّه بن عمرو قرطبی » واقع شده ، که

حدیث شناسان او را : ضعیف ، دروغ گو ، منکر الحدیث ، واهی الحدیث ، متروک

الحدیث ، غیرموثّق و غیرمتین دانسته اند و شخص ابن عبدالبرّ گفته : بر ضعف او

اتّفاق نظر است .(3)

4 ) در سند قاضی عیاض : « سیف بن عمر » واقع شده ، که کارشناسان رجال حدیث

او را : ضعیف ، متروک الحدیث ، منکر الحدیث ، حدیث ساز و ساقط از اعتبار دانسته ،

به کفر و زندقه متّهم کرده اند .(4)

5 . دانشمند معاصر اردنی : حسن بن علی سقّاف شافعی ، می نویسد :

روایتی که در آن به جای : « اهل بیتی » لفظ « سنّتی » وارد شده ، از نظر سند باطل

است ،(5) در حالی که ده ها تن از بزرگان اهل سنّت به صحیح بودن : « کتاب اللّه

وعترتی » تصریح کرده اند ، که از آن جمله است :

1 ) حاکم نیشابوری ، متوفّای 405 ق . در مستدرک .(6)

1- [1] . تهذیب التهذیب ، ابن حجر عسقلانی ، ج 2 ، ص 540 .
2- [2] . همان ، ج 1 ، ص 197 .
3- [3] . تهذیب التهذیب ، ج 4 ، ص 583 .
4- [4] . همان ، ج 2 ، ص 470 .
5- [5] . صحیح صفه صلاه النبی ، سقاف ، ص 289 .
6- [6] . المستدرک علی الصّحیحین ، ج 3 ، ص 109 .