آینه غدیر در روایت شیعه و اهل سنت صفحه 637

باغیه» است، عبدالله عمر بسیار تأسف می خورد که چرا با معاویه جنگ نکردم، ابو حنیفه از عطاء بن ابی ریاح روایت کرده که عبدالله عمر می گفت: من بسیار افسوس می خورم که چرا با فئه باغیه جنگ نکردم، ابن عبدالبر از گروهی روایت کرده که عبدالله عمر در هنگام وفات گفت: من بسیار تأسف می خورم که چرا همراه علی ابن ابیطالب علیه السلام با فئه باغیه جنگ نکردم این روایت را حاکم به سند صحیح نقل کرده است، بیهقی نیز از ابن عمر روایت کرده که می گفت دریغ می خورم که چرا با فئه باغیه«معاویه و پیروانش» جنگ نکردم.(1)

یعقوبی گوید: چون علی علیه السلام آب را آزاد کرد و آن در ذیحجه سال 36 بود، نزد معاویه فرستاد و او را دعوت کرد و از او خواست تا به حق باز گردد و میان مسلمین شق ایجاد نکند با ریختن خون ها امت را پراکنده نسازد، اما معاویه نپذیرفت و منتهی به جنگ گردید که در سال 37 روی داد و چهل روز در بین ادامه پیدا کرد، روز صفین از اهل بدر، هفتاد مرد و از کسانی که زیر درخت با پیمبر صلی الله علیه و آله بیعت کرده بودند هفتصد مرد و از دیگر مهاجرین و انصار چهارصد کس همراه علی علیه السلام بودند و کسی از انصار جز نعمان بن بشیر و مسلمه بن مخلد همراه معاویه نبود.(2)

نامه علی علیه السلام به معاویه

ای معاویه چرا این اندازه در پیروی از هوای نفس و متابعت از بدعت حریص هستی، و به دنبال امیال نفسانی می روی و خود را در حیرت گرفتار ساخته ای، اکنون حقایق و واقعیات را ضایع ساختی و عهد و پیمان ها را نقض کردی خداوند از این عهود و میثاق مؤاخذه خواهد کرد و با بندگانش احتجاج خواهد نمود.

اینک اصرارداری که قتله عثمان را تحویل بگیری، ولیکن در زمانی مطالبه خون عثمان می کنی که نفع آن عاید خودت می شود، اگر قصد داشتی از وی یاری