حافظ: اجازه ی بحث می فرمایید؟
واعظ: به یک شرط؛ لطفاً منطقی و بدون تعصّب و برای حلّ شبهات باشد.
حافظ: من هم یک شرط دارم؛ در گفتگو تنها از دلایل قرآنی استفاده کنیم.
واعظ: این شرط عاقلانه و عالمانه نیست؛ زیرا قرآن کتابی است مختصر و کلی که معانی آن احتیاج به بیانِ بیان کننده ای دارد و ما ناچاریم درباره ی کلیات مبهم آن به اخبار و احادیث معتبر، مراجعه کنیم.
حافظ: قبول، به شرطی که به احادیث و اخبار مورد اتفاق مراجعه کنیم و عصبانی نشویم.
واعظ: قبول و در ضمن از اهل علم شایسته نیست که عصبانی شوند؛ به خصوص بنده که از فرزندان پیامبرم و پیامبرصلی الله علیه وآله صاحب خُلق عظیم بود.
حافظ: اگر فرزند رسول خداصلی الله علیه وآله هستید، نَسَب خود را بیان کنید.
واعظ: من محمد بن علی اکبر بن... امام موسی بن جعفر بن محمد بن علی بن حسین بن علی بن ابیطالب علیهم السلام هستم.
حافظ: این نسبت به علی منتهی می گردد در حالی که شما خود را فرزند پیامبرصلی الله علیه وآله می نامید.