امام شناسی و پاسخ به شبهات (امامت در حدیث) صفحه 158

1- 481. مسند احمد، ج 1، ص 544، ح 3052؛ مستدرک حاکم، ج 3، ص 143.

2- 482. مسند احمد، ج 1، ص 545؛ صحیح مسلم، ج 2، ص 24.

3- 483. سیره حلبیه، ج 3، ص 362.

4- 484. تاریخ بغداد، ج 4، ص 339.

5- 485. مناقب خوارزمی، ص 34.

داشته و هر کس مرا دوست دارد خدا را دوست داشته است. و هر کس او را دشمن بدارد مرا دشمن داشته و هر کس مرا دشمن بدارد خداوند عزّوجلّ را دشمن داشته است».(1)

حدیث غدیر و روایاتی که در ذیل آیه «ولایت» نازل شده نیز شاهد صدقی بر حدیث «ولایت» است.

روایان حدیث ولایت از صحابه

این حدیث را گروهی از صحابه نقل کرده اند؛ امثال: امیرالمؤمنین علیه السلام، امام حسن علیه السلام، ابوذر غفاری، عبداللَّه بن عباس، ابوسعید خدری، براء بن عازب، عمران بن حُصین، ابولیلی انصاری، بریده بن حصیب، عبداللَّه بن عمرو، عمرو بن عاص، وهب بن حمزه، حبشی بن جناده و جابر بن عبداللَّه انصاری.

راویان حدیث ولایت از اهل سنت

حدیث ولایت را بسیاری از علمای اهل سنت در کتاب های حدیثی خود نقل کرده اند که بیش از 60 نفر از آن ها را می توان نام برد؛ از قبیل:

1 - سلیمان بن داوود طیالسی {204}.(2)

2 - ابوبکر عبداللَّه بن محمّد بن ابی شیبه {239}.(3)

3 - احمد بن حنبل {241}.(4)

4 - ابوعیسی محمّد بن عیسی ترمذی {279}.(5)

5 - احمد بن شعیب نسائی {303}.(6)